अच्छरियअब्भुतं
१६२. एवं वुत्ते, आयस्मा उदायी भगवन्तं एतदवोच – ‘‘अच्छरियं, भन्ते, अब्भुतं, भन्ते, तथागतस्स अप्पिच्छता सन्तुट्ठिता सल्लेखता. यत्र हि नाम तथागतो एवंमहिद्धिको एवंमहानुभावो, अथ च पन नेवत्तानं पातुकरिस्सति! एकमेकञ्चेपि इतो, भन्ते, धम्मं अञ्ञतित्थिया परिब्बाजका अत्तनि समनुपस्सेय्युं, ते तावतकेनेव पटाकं परिहरेय्युं. अच्छरियं, भन्ते, अब्भुतं, भन्ते, तथागतस्स अप्पिच्छता सन्तुट्ठिता सल्लेखता. यत्र हि नाम तथागतो एवं महिद्धिको एवंमहानुभावो. अथ च पन नेवत्तानं पातुकरिस्सती’’ति!
‘‘पस्स खो त्वं, उदायि, ‘तथागतस्स अप्पिच्छता सन्तुट्ठिता सल्लेखता. यत्र हि नाम तथागतो एवंमहिद्धिको एवंमहानुभावो, अथ च पन नेवत्तानं पातुकरिस्सति’! एकमेकञ्चेपि इतो, उदायि, धम्मं अञ्ञतित्थिया परिब्बाजका अत्तनि समनुपस्सेय्युं, ते तावतकेनेव पटाकं परिहरेय्युं. पस्स खो त्वं, उदायि, ‘तथागतस्स अप्पिच्छता सन्तुट्ठिता सल्लेखता. यत्र हि नाम तथागतो एवंमहिद्धिको एवंमहानुभावो, अथ च पन नेवत्तानं पातुकरिस्सती’’’ति!
१६३. अथ खो भगवा आयस्मन्तं सारिपुत्तं आमन्तेसि – ‘‘तस्मा तिह त्वं, सारिपुत्त, इमं धम्मपरियायं अभिक्खणं भासेय्यासि भिक्खूनं भिक्खुनीनं उपासकानं उपासिकानं. येसम्पि हि, सारिपुत्त, मोघपुरिसानं भविस्सति तथागते कङ्खा वा विमति वा, तेसमिमं धम्मपरियायं सुत्वा तथागते कङ्खा वा विमति वा, सा पहीयिस्सती’’ति. इति हिदं आयस्मा सारिपुत्तो भगवतो सम्मुखा सम्पसादं पवेदेसि. तस्मा इमस्स वेय्याकरणस्स सम्पसादनीयं त्वेव अधिवचनन्ति.
सम्पसादनीयसुत्तं निट्ठितं पञ्चमं.