आनन्दपुच्छाकथा
२०३. ‘‘कथं मयं, भन्ते, मातुगामे पटिपज्जामा’’ति? ‘‘अदस्सनं, आनन्दा’’ति. ‘‘दस्सने, भगवा, सति कथं पटिपज्जितब्ब’’न्ति? ‘‘अनालापो, आनन्दा’’ति. ‘‘आलपन्तेन पन, भन्ते, कथं पटिपज्जितब्ब’’न्ति? ‘‘सति, आनन्द, उपट्ठापेतब्बा’’ति.
२०४. ‘‘कथं मयं, भन्ते, तथागतस्स सरीरे पटिपज्जामा’’ति? ‘‘अब्यावटा तुम्हे, आनन्द, होथ तथागतस्स सरीरपूजाय. इङ्घ तुम्हे, आनन्द, सारत्थे घटथ अनुयुञ्जथ [सदत्थे अनुयुञ्जथ (सी. स्या.), सदत्थं अनुयुञ्जथ (पी.), सारत्थे अनुयुञ्जथ (क.)], सारत्थे अप्पमत्ता आतापिनो पहितत्ता विहरथ. सन्तानन्द, खत्तियपण्डितापि ब्राह्मणपण्डितापि गहपतिपण्डितापि तथागते अभिप्पसन्ना, ते तथागतस्स सरीरपूजं करिस्सन्ती’’ति.
२०५. ‘‘कथं पन, भन्ते, तथागतस्स सरीरे पटिपज्जितब्ब’’न्ति? ‘‘यथा खो, आनन्द, रञ्ञो चक्कवत्तिस्स सरीरे पटिपज्जन्ति, एवं तथागतस्स सरीरे पटिपज्जितब्ब’’न्ति. ‘‘कथं पन, भन्ते, रञ्ञो चक्कवत्तिस्स सरीरे पटिपज्जन्ती’’ति? ‘‘रञ्ञो, आनन्द, चक्कवत्तिस्स सरीरं अहतेन वत्थेन वेठेन्ति, अहतेन वत्थेन वेठेत्वा विहतेन कप्पासेन वेठेन्ति, विहतेन कप्पासेन वेठेत्वा अहतेन वत्थेन वेठेन्ति. एतेनुपायेन पञ्चहि युगसतेहि रञ्ञो चक्कवत्तिस्स सरीरं [सरीरे (स्या. क.)] वेठेत्वा आयसाय तेलदोणिया पक्खिपित्वा अञ्ञिस्सा आयसाय दोणिया पटिकुज्जित्वा सब्बगन्धानं चितकं करित्वा रञ्ञो चक्कवत्तिस्स सरीरं झापेन्ति. चातुमहापथे [चातुम्महापथे (सी. स्या. कं. पी.)] रञ्ञो चक्कवत्तिस्स थूपं करोन्ति. एवं खो, आनन्द, रञ्ञो चक्कवत्तिस्स सरीरे पटिपज्जन्ति. यथा खो, आनन्द, रञ्ञो चक्कवत्तिस्स सरीरे पटिपज्जन्ति, एवं तथागतस्स सरीरे पटिपज्जितब्बं. चातुमहापथे तथागतस्स थूपो कातब्बो. तत्थ ये मालं वा गन्धं वा चुण्णकं [वण्णकं (सी. पी.)] वा आरोपेस्सन्ति वा अभिवादेस्सन्ति वा चित्तं वा पसादेस्सन्ति तेसं तं भविस्सति दीघरत्तं हिताय सुखाय.