३. ततियपाटिदेसनीयसिक्खापदवण्णना

५६२. ततिये – उभतोपसन्नन्ति द्वीहि पसन्नं उपासकेनपि उपासिकायपि. तस्मिं किर कुले उभोपि ते सोतापन्नायेव. भोगेन हायतीति एदिसञ्हि कुलं सचेपि असीतिकोटिधनं होति, भोगेहि हायतियेव. कस्मा? यस्मा तत्थ नेव उपासिका न उपासको भोगे रक्खति.

५६९. घरतो नीहरित्वा देन्तीति आसनसालं वा विहारं वा आनेत्वा देन्ति. सचेपि अनागते भिक्खुम्हि पठमंयेव नीहरित्वा द्वारे ठपेत्वा पच्छा सम्पत्तस्स देन्ति, वट्टति. भिक्खुं पन दिस्वा अन्तोगेहतो नीहरित्वा दिय्यमानं न वट्टतीति महापच्चरियं वुत्तं. सेसमेत्थ उत्तानमेव. एळकलोमसमुट्ठानं – किरियं, नोसञ्ञाविमोक्खं, अचित्तकं, पण्णत्तिवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं तिचित्तं, तिवेदनन्ति.

ततियपाटिदेसनीयं.