६. पातिमोक्खसंवरसुत्तवण्णना

४१२. छट्ठे पातिमोक्खसंवरसंवुतोति चतुन्नं सीलानं जेट्ठकसीलं दस्सेन्तो एवमाह. तिपिटकचूळनागत्थेरो पनाह – ‘‘पातिमोक्खसंवरोव सीलं, इतरानि तीणि सीलन्ति वुत्तट्ठानं नाम नत्थी’’ति. वत्वा तं अनुजानन्तो आह – ‘‘इन्द्रियसंवरो नाम छद्वाररक्खणमत्तमेव, आजीवपारिसुद्धि धम्मेनेव समेन पच्चयुप्पत्तिमत्तकं, पच्चयसन्निस्सितं पटिलद्धपच्चये इदमत्थन्ति पच्चवेक्खित्वा परिभुञ्जनमत्तकं. निप्परियायेन पातिमोक्खसंवरोव सीलं. यस्स सो भिन्नो, अयं छिन्नसीसो विय पुरिसो हत्थपादे, सेसानि रक्खिस्सतीति न वत्तब्बो. यस्स पन सो अरोगो, अयं अच्छिन्नसीसो विय पुरिसो जीवितं, सेसानि पुन पाकतिकानि कत्वा रक्खितुम्पि सक्कोती’’ति. तस्मा पातिमोक्खसंवरोव सीलं, तेन पातिमोक्खसंवरेन संवुतोति पातिमोक्खसंवरसंवुतो, उपेतो समन्नागतोति अत्थो.

आचारगोचरसम्पन्नोति आचारेन च गोचरेन च सम्पन्नो. अणुमत्तेसूति अप्पमत्तकेसु. वज्जेसूति अकुसलधम्मेसु. भयदस्सावीति भयदस्सी. समादायाति सम्मा आदियित्वा. सिक्खस्सु सिक्खापदेसूति सिक्खापदेसु तं तं सिक्खापदं समादियित्वा सिक्ख, यं यं पन किञ्चि सिक्खापदेसु सिक्खाकोट्ठासेसु सिक्खितब्बं कायिकं वा वाचसिकं वा, तं तं सब्बं सम्मा आदाय सिक्खस्सूति अयमेत्थ सङ्खेपत्थो. वित्थारो पन विसुद्धिमग्गे (विसुद्धि. १.१४) वुत्तो. इति इमस्मिं सुत्ते पातिमोक्खसंवरसीलमेव कथितं.