२. दुतियवग्गो

१-३३. असङ्खतसुत्तादिवण्णना

३७७-४०९. काये कायानुपस्सीतिआदीसु यं वत्तब्बं, तं परतो वक्खाम.

अनतन्तिआदीसु तण्हानतिया अभावेन अनतं. चतुन्नं आसवानं अभावेन अनासवं. परमत्थसच्चताय सच्चं. वट्टस्स परभागट्ठेन पारं. सण्हट्ठेन निपुणं. सुट्ठु दुद्दसताय सुदुद्दसं. जराय अजरितत्ता अजज्जरं. थिरट्ठेन धुवं. अपलुज्जनताय अपलोकितं. चक्खुविञ्ञाणेन अपस्सितब्बत्ता अनिदस्सनं. तण्हामानदिट्ठिपपञ्चानं अभावेन निप्पपञ्चं.

सन्तभावट्ठेन सन्तं. मरणाभावेन अमतं. उत्तमट्ठेन पणीतं. सस्सिरिकट्ठेन सिवं. निरुपद्दवताय खेमं. तण्हाक्खयस्स पच्चयत्ता तण्हक्खयं.

विम्हापनीयट्ठेन अच्छरं पहरितब्बयुत्तकन्ति अच्छरियं. अभूतमेव भूतं अजातं हुत्वा अत्थीति वा अब्भुतं. निद्दुक्खत्ता अनीतिकं. निद्दुक्खसभावत्ता अनीतिकधम्मं. वानाभावेन निब्बानं. ब्याबज्झाभावेनेव अब्याबज्झं. विरागाधिगमस्स पच्चयतो विरागं. परमत्थसुद्धिताय सुद्धि. तीहि भवेहि मुत्तताय मुत्ति. कामालयानं अभावेन अनालयं. पतिट्ठट्ठेन दीपं. अल्लीयितब्बयुत्तट्ठेन लेणं. तायनट्ठेन ताणं. भयसरणट्ठेन सरणं, भयनासनन्ति अत्थो. परं अयनं गति पतिट्ठाति परायणं. सेसमेत्थ वुत्तनयमेवाति.

असङ्खतसंयुत्तवण्णना निट्ठिता.