४. चतुत्थवग्गो
१-४. भिन्दिसुत्तादिवण्णना
१८०-१८३. चतुत्थवग्गस्स पठमं उत्तानमेव. दुतियादीसु कुसलमूलन्ति अलोभादितिविधकुसलधम्मो. सुक्को धम्मोति तस्सेव परियायदेसना. अयं पनेत्थ सङ्खेपत्थो – यस्स कुसलमूलादिसङ्खातस्स अनवज्जधम्मस्स असमुच्छिन्नत्ता देवदत्तो सग्गे वा निब्बत्तेय्य, मग्गफलानि वा अधिगच्छेय्य, स्वास्स समुच्छेदमगमा सब्बसो समुच्छिन्नो विनट्ठो. पठमादीनि.
५. अचिरपक्कन्तसुत्तवण्णना
१८४. पञ्चमे पराभवायाति अवड्ढिया विनासाय. अस्सतरीति वळवाय कुच्छिस्मिं गद्रभस्स जाता. अत्तवधाय गब्भं गण्हातीति तं अस्सेन सद्धिं सम्पयोजेन्ति, सा गब्भं गण्हित्वा काले सम्पत्ते विजायितुं न सक्कोति, पादेहि भूमियं पहरन्ती तिट्ठति, अथस्सा चत्तारो पादे चतूसु खाणुकेसु बन्धित्वा कुच्छिं फालेत्वा पोतं नीहरन्ति, सा तत्थेव मरति. तेनेतं वुत्तं. पञ्चमं.
६. पञ्चरथसतसुत्तवण्णना
१८५. छट्ठे भत्ताभिहारोति अभिहरितब्बं भत्तं. तस्स पन पमाणं दस्सेतुं पञ्च च थालिपाकसतानीति वुत्तं. तत्थ एको थालिपाको दसन्नं पुरिसानं भत्तं गण्हाति. नासाय पित्तं भिन्देय्युन्ति अच्छपित्तं वा मच्छपित्तं वास्स नासपुटे पक्खिपेय्यं. छट्ठं.
७-१३. मातुसुत्तादिवण्णना
१८६-१८७. सत्तमे मातुपि हेतूति ‘‘सचे मुसा भणसि, मातरं ते विस्सज्जेस्साम. नो चे भणसि, न विस्सज्जेस्सामा’’ति एवं चोरेहि अटवियं पुच्छमानो तस्सा चोरहत्थगताय मातुयापि हेतु सम्पजानमुसा न भासेय्याति अत्थो. इतो परेसुपि एसेव नयोति. सत्तमादीनि.
लाभसक्कारसंयुत्तवण्णना निट्ठिता.