२. दुतियवग्गो

१. दुग्गतसुत्तवण्णना

१३४. दुतियवग्गस्स पठमे दुग्गतन्ति दलिद्दं कपणं. दुरूपेतन्ति दुस्सण्ठानेहि हत्थपादेहि उपेतं. पठमं.

२. सुखितसुत्तवण्णना

१३५. दुतिये सुखितन्ति सुखसमप्पितं महद्धनं महाभोगं. सुसज्जितन्ति अलङ्कतपटियत्तं हत्थिक्खन्धगतं महापरिवारं. दुतियं.

३. तिंसमत्तसुत्तवण्णना

१३६. ततिये पावेय्यकाति पावेय्यदेसवासिनो. सब्बे आरञ्ञिकातिआदीसु धुतङ्गसमादानवसेन तेसं आरञ्ञिकादिभावो वेदितब्बो. सब्बे ससंयोजनाति सब्बे सबन्धना, केचि सोतापन्ना, केचि सकदागामिनो, केचि अनागामिनो. तेसु हि पुथुज्जनो वा खीणासवो वा नत्थि. गुन्नन्तिआदीसु सेतकाळादिवण्णेसु एकेकवण्णकालोव गहेतब्बो. पारिपन्थकाति परिपन्थे तिट्ठनका पन्थघातचोरा. पारदारिकाति परदारचारित्तं आपज्जनका. ततियं.

४-९. मातुसुत्तादिवण्णना

१३७-१४२. चतुत्थादीसु लिङ्गनियमेन चेव चक्कवाळनियमेन च अत्थो वेदितब्बो. पुरिसानञ्हि मातुगामकालो, मातुगामानञ्च पुरिसकालोति एवमेत्थ लिङ्गनियमो. इमम्हा चक्कवाळा सत्ता परचक्कवाळं, परचक्कवाळा च इमं चक्कवाळं संसरन्ति. तेसु इमस्मिं चक्कवाळे मातुगामकाले मातुभूतञ्ञेव दस्सेन्तो यो नमाताभूतपुब्बोति आह. यो नपिताभूतपुब्बोतिआदीसुपि एसेव नयो. चतुत्थादीनि.

१०. वेपुल्लपब्बतसुत्तवण्णना

१४३. दसमे भूतपुब्बन्ति अतीतकाले एकं अपदानं आहरित्वा दस्सेति. समञ्ञा उदपादीति पञ्ञत्ति अहोसि. चतूहेन आरोहन्तीति इदं थाममज्झिमे सन्धाय वुत्तं. अग्गन्ति उत्तमं. भद्दयुगन्ति सुन्दरयुगलं. तीहेन आरोहन्तीति एत्तावता किर द्विन्नं बुद्धानं अन्तरे योजनं पथवी उस्सन्ना, सो पब्बतो तियोजनुब्बेधो जातो.

अप्पं वा भिय्योति वस्ससततो उत्तरिं अप्पं दस वा वीसं वा वस्सानि. पुन वस्ससतमेव जीवनको नाम नत्थि, उत्तमकोटिया पन सट्ठि वा असीति वा वस्सानि जीवन्ति. वस्ससतं पन अप्पत्वा पञ्चवस्सदसवस्सादिकाले मीयमानाव बहुका. एत्थ च ककुसन्धो भगवा चत्तालीसवस्ससहस्सायुककाले, कोणागमनो तिंसवस्ससहस्सायुककाले निब्बत्तोति इदं अनुपुब्बेन परिहीनसदिसं कतं, न पन एवं परिहीनं, वड्ढित्वा वड्ढित्वा परिहीनन्ति वेदितब्बं. कथं? ककुसन्धो ताव भगवा इमस्मिंयेव कप्पे चत्तालीसवस्ससहस्सायुककाले निब्बत्तो आयुप्पमाणं पञ्च कोट्ठासे कत्वा चत्तारो ठत्वा पञ्चमे विज्जमानेयेव परिनिब्बुतो. तं आयु परिहायमानं दसवस्सकालं पत्वा पुन वड्ढमानं असङ्खेय्यं हुत्वा ततो परिहायमानं तिंसवस्ससहस्सायुककाले ठितं, तदा कोणागमनो निब्बत्तो. तस्मिम्पि तथेव परिनिब्बुते तं आयु दसवस्सकालं पत्वा पुन वड्ढमानं असङ्खेय्यं हुत्वा परिहायित्वा वीसवस्ससहस्सकाले ठितं, तदा कस्सपो भगवा निब्बत्तो. तस्मिम्पि तथेव परिनिब्बुते तं आयु दसवस्सकालं पत्वा पुन वड्ढमानं असङ्खेय्यं हुत्वा परिहायित्वा वस्ससतकालं पत्तं, अथ अम्हाकं सम्मासम्बुद्धो निब्बत्तो. एवं अनुपुब्बेन परिहायित्वा वड्ढित्वा वड्ढित्वा परिहीनन्ति वेदितब्बं. तत्थ च यं आयुपरिमाणेसु मन्देसु बुद्धा निब्बत्तन्ति, तेसम्पि तदेव आयुपरिमाणं होतीति. दसमं.

दुतियो वग्गो.

अनमतग्गसंयुत्तवण्णना निट्ठिता.