८. नन्दसुत्तवण्णना

२४२. अट्ठमे आकोटितपच्चाकोटितानीति एकस्मिं पस्से पाणिना वा मुग्गरेन वा आकोटनेन आकोटितानि, परिवत्तेत्वा आकोटनेन पच्चाकोटितानि. अञ्जेत्वाति अञ्जनेन पूरेत्वा. अच्छं पत्तन्ति विप्पसन्नवण्णं मत्तिकापत्तं. कस्मा पन थेरो एवमकासीति? सत्थु अज्झासयजाननत्थं. एवं किरस्स अहोसि ‘‘सचे सत्था ‘सोभति वत मे अयं कनिट्ठभातिको’ति वक्खति, यावजीवं इमिना वाकारेन चरिस्सामि. सचे एत्थ दोसं दस्सति, इमं आकारं पहाय सङ्कारचोळं गहेत्वा चीवरं कत्वा धारेन्तो परियन्तसेनासने वसन्तो चरिस्सामी’’ति. अस्ससीति भविस्ससि.

अञ्ञातुञ्छेनाति अभिलक्खितेसु इस्सरजनगेहेसु कटुकभण्डसम्भारं सुगन्धं भोजनं परियेसन्तस्स उञ्छो ञातुञ्छो नाम. घरपटिपाटिया पन द्वारे ठितेन लद्धं मिस्सकभोजनं अञ्ञातुञ्छो नाम. अयमिध अधिप्पेतो. कामेसु अनपेक्खिनन्ति वत्थुकामकिलेसकामेसु निरपेक्खं. आरञ्ञिको चातिआदि सब्बं समादानवसेनेव वुत्तं. कामेसु च अनपेक्खोति इदं सुत्तं देवलोके अच्छरायो दस्सेत्वा आगतेन अपरभागे कथितं. इमस्स कथितदिवसतो पट्ठाय थेरो घटेन्तो वायमन्तो कतिपाहेनेव अरहत्ते पतिट्ठाय सदेवके लोके अग्गदक्खिणेय्यो जातो. अट्ठमं.