१. विवेकसुत्तवण्णना

२२१. वनसंयुत्तस्स पठमे कोसलेसु विहरतीति सत्थु सन्तिके कम्मट्ठानं गहेत्वा तस्स जनपदस्स सुलभभिक्खताय तत्थ गन्त्वा विहरति. संवेजेतुकामाति विवेकं पटिपज्जापेतुकामा. विवेककामोति तयो विवेके पत्थयन्तो. निच्छरती बहिद्धाति बाहिरेसु पुथुत्तारम्मणेसु चरति. जनो जनस्मिन्ति त्वं जनो अञ्ञस्मिं जने छन्दरागं विनयस्सु. पजहासीति पजह. भवासीति भव. सतं तं सारयामसेति सतिमन्तं पण्डितं तं मयम्पि सारयाम, सतं वा धम्मं मयं तं सारयामाति अत्थो. पातालरजोति अप्पतिट्ठट्ठेन पातालसङ्खातो किलेसरजो. मा तं कामरजोति अयं कामरागरजो तं मा अवहरि, अपायमेव मा नेतूति अत्थो. पंसुकुन्थितोति पंसुमक्खितो. विधुनन्ति विधुनन्तो. सितं रजन्ति सरीरलग्गं रजं. संवेगमापादीति देवतापि नाम मं एवं सारेतीति विवेकमापन्नो, उत्तमवीरियं वा पग्गय्ह परमविवेकं मग्गमेव पटिपन्नोति. पठमं.