१२. खोमदुस्ससुत्तवण्णना

२०८. द्वादसमे खोमदुस्सं नामाति खोमदुस्सानं उस्सन्नत्ता एवंलद्धनामं. सभायन्ति सालायं. फुसायतीति फुसितानि मुञ्चति वस्सति. सत्था किर तं सभं उपसङ्कमितुकामो – ‘‘मयि एवमेवं उपसङ्कमन्ते अफासुकधातुकं होति, एकं कारणं पटिच्च उपसङ्कमिस्सामी’’ति अधिट्ठानवसेन वुट्ठिं उप्पादेसि. सभाधम्मन्ति सुखनिसिन्ने किर असञ्चालेत्वा एकपस्सेन पविसनं तेसं सभाधम्मो नाम, न महाजनं चालेत्वा उजुकमेव पविसनं. भगवा च उजुकमेव आगच्छति, तेन ते कुपिता भगवन्तं हीळेन्ता ‘‘के च मुण्डका समणका, के च सभाधम्मं जानिस्सन्ती’’ति आहंसु. सन्तोति पण्डिता सप्पुरिसा. पहायाति एते रागादयो जहित्वा रागादिविनयाय धम्मं भणन्ति, तस्मा ते सन्तो नामाति. द्वादसमं.

उपासकवग्गो दुतियो.

इति सारत्थप्पकासिनिया

संयुत्तनिकाय-अट्ठकथाय

ब्राह्मणसंयुत्तवण्णना निट्ठिता.