९. बोधिसिञ्चकत्थेरअपदानवण्णना
विपस्सिस्स भगवतोतिआदिकं आयस्मतो बोधिसिञ्चकत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कताधिकारो अनेकासु जातीसु विवट्टूपनिस्सयानि पुञ्ञानि उपचिनन्तो विपस्सिस्स भगवतो काले कुलगेहे निब्बत्तो सासने पब्बजित्वा वत्तपटिपत्तिया सासनं सोभयन्तो महाजने बोधिपूजं कुरुमाने दिस्वा अनेकानि पुप्फानि सुगन्धोदकानि च गाहापेत्वा पूजेसि. सो तेन पुञ्ञेन देवलोके निब्बत्तो छ कामावचरसम्पत्तियो अनुभवित्वा इमस्मिं बुद्धुप्पादे कुलगेहे निब्बत्तो वुद्धिमन्वाय सद्धाजातो पब्बजित्वा नचिरस्सेव अरहा अहोसि.
४६. सो अरहा हुत्वा झानफलसुखेन वीतिनामेत्वा पुब्बकम्मं सरित्वा सोमनस्सजातो पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो विपस्सिस्स भगवतोतिआदिमाह. तत्थ विसेसं परमत्थं निब्बानं पस्सतीति विपस्सी, विसेसेन भब्बाभब्बजने पस्सतीति वा विपस्सी, विपस्सन्तो चतुसच्चं पस्सनदक्खनसीलोति वा विपस्सी, तस्स विपस्सिस्स भगवतो महाबोधिमहो अहूति सम्बन्धो. तत्रापि महाबोधीति बोधि वुच्चति चतूसु मग्गेसु ञाणं, तमेत्थ निसिन्नो भगवा पटिविज्झतीति कणिकारपादपरुक्खोपि बोधिच्चेव वुच्चति, महितो च सो देवब्रह्मनरासुरेहि बोधि चेति महाबोधि, महतो बुद्धस्स भगवतो बोधीति वा महाबोधि, तस्स महो पूजा अहोसीति अत्थो. सेसं सब्बत्थ उत्तानत्थमेवाति.
बोधिसिञ्चकत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.