७. फलदायकत्थेरअपदानवण्णना
पब्बते हिमवन्तम्हीतिआदिकं आयस्मतो फलदायकत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कतकुसलसम्भारो तत्थ तत्थ भवे विवट्टूपनिस्सयानि पुञ्ञानि उपचिनन्तो फुस्सस्स भगवतो काले एकस्मिं कुलगेहे निब्बत्तो सुखप्पत्तो तं सब्बं पहाय तापसपब्बज्जं पब्बजित्वा खराजिनचम्मधारी हुत्वा विहरति. तस्मिञ्च समये फुस्सं भगवन्तं तत्थ सम्पत्तं दिस्वा पसन्नमानसो मधुरानि फलानि गहेत्वा भोजेसि. सो तेनेव कुसलेन देवलोकादीसु पुञ्ञसम्पत्तियो अनुभवित्वा इमस्मिं बुद्धुप्पादे एकस्मिं कुलगेहे निब्बत्तो वुद्धिमन्वाय सत्थरि पसीदित्वा पब्बजित्वा नचिरस्सेव अरहा अहोसि.
३९. सो अपरभागे अत्तनो पुब्बकम्मं अनुस्सरित्वा पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो पब्बते हिमवन्तम्हीतिआदिमाह. तं सब्बं हेट्ठा वुत्तनयत्ता उत्तानत्थमेवाति.
फलदायकत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.