२. पदसञ्ञकत्थेरअपदानवण्णना
अक्कन्तञ्च पदं दिस्वातिआदिकं आयस्मतो पदसञ्ञकत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कताधिकारो उप्पन्नुप्पन्नभवे विवट्टूपनिस्सयानि पुञ्ञानि उपचिनन्तो तिस्सस्स भगवतो काले एकस्मिं सद्धासम्पन्ने उपासकगेहे निब्बत्तो विञ्ञुतं पत्तो रतनत्तये पसन्नो भगवता तस्स अनुकम्पाय दस्सितं पदचेतियं दिस्वा पसन्नो लोमहट्ठजातो वन्दनपूजनादिबहुमानमकासि. सो तेनेव सुखेत्ते सुकतेन पुञ्ञेन ततो चुतो सग्गे निब्बत्तो तत्थ दिब्बसुखमनुभवित्वा अपरभागे मनुस्सेसु जातो मनुस्ससम्पत्तिं सब्बमनुभवित्वा इमस्मिं बुद्धुप्पादे विभवसम्पन्नकुले निब्बत्तो वुद्धिमन्वाय सद्धाजातो पब्बजित्वा नचिरस्सेव अरहा अहोसि, पुराकतपुञ्ञनामेन पदसञ्ञकत्थेरोति पाकटो.
५. सो एकदिवसं अत्तनो पुब्बकम्मं सरित्वा पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो अक्कन्तञ्च पदं दिस्वातिआदिमाह. तत्थ अक्कन्तन्ति अक्कमितं दस्सितं. सब्बबुद्धानं सब्बदा चतुरङ्गुलोपरियेव गमनं, अयं पन तस्स सद्धासम्पन्नतं ञत्वा ‘‘एसो इमं पस्सतू’’ति पदचेतियं दस्सेसि, तस्मा सो तस्मिं पसीदित्वा वन्दनपूजनादिसक्कारमकासीति अत्थो. सेसं सब्बत्थ उत्तानत्थमेवाति.
पदसञ्ञकत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.