२. अवोपुप्फियत्थेरअपदानवण्णना

विहारा अभिनिक्खम्मातिआदिकं आयस्मतो अवोपुप्फियत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कताधिकारो तत्थ तत्थ भवे विवट्टूपनिस्सयानि पुञ्ञानि उपचिनन्तो सिखिस्स भगवतो काले कुलगेहे निब्बत्तो विञ्ञुतं पत्तो सद्धासम्पन्नो धम्मं सुत्वा सोमनस्सप्पत्तो नानापुप्फानि उभोहि हत्थेहि गहेत्वा बुद्धस्स उपरि अब्भुक्किरि. सो तेन पुञ्ञेन देवमनुस्सेसु संसरन्तो सग्गसम्पत्तिञ्च चक्कवत्तिसम्पत्तिञ्च अनुभवित्वा सब्बत्थ पूजितो इमस्मिं बुद्धुप्पादे एकस्मिं कुलगेहे निब्बतो वुद्धिप्पत्तो सासने पसीदित्वा पब्बजित्वा नचिरस्सेव अरहा अहोसि. आ समन्ततो कासति दिप्पतीति आकासो, तस्मिं आकासे पुप्फानं अवकिरितत्ता अवोपुप्फियत्थेरोति पाकटो.

७. एवं पत्तसन्तिपदो अत्तनो पुब्बकम्मं सरित्वा सोमनस्सजातो पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो विहारा अभिनिक्खम्मातिआदिमाह. तत्थ विहाराति विसेसेन हरति चतूहि इरियापथेहि अपतन्तं अत्तभावं आहरति पवत्तेति एत्थाति विहारो, तस्मा विहारा अभि विसेसेन निक्खम्म निक्खमित्वा. अब्भुट्ठासि च चङ्कमेति चङ्कमनत्थाय सट्ठिरतने चङ्कमे अभिविसेसेन उट्ठासि, अभिरुहीति अत्थो. चतुसच्चं पकासेन्तोति तस्मिं चङ्कमे चङ्कमन्तो दुक्खसमुदयनिरोधमग्गसच्चसङ्खातं चतुसच्चं पकासेन्तो पाकटं करोन्तो अमतं पदं निब्बानं देसेन्तो विभजन्तो उत्तानीकरोन्तो तस्मिं चङ्कमेति सम्बन्धो.

८. सिखिस्स गिरमञ्ञाय, बुद्धसेट्ठस्स तादिनोति सेट्ठस्स तादिगुणसमङ्गिस्स सिखिस्स बुद्धस्स गिरं सद्दं घोसं अञ्ञाय जानित्वा. नानापुप्फं गहेत्वानाति नागपुन्नागादिअनेकानि पुप्फानि गहेत्वा आहरित्वा. आकासम्हि समोकिरिन्ति चङ्कमन्तस्स भगवतो मुद्धनि आकासे ओकिरिं पूजेसिं.

९. तेन कम्मेन द्विपदिन्दाति द्विपदानं देवब्रह्ममनुस्सानं इन्द पधानभूत. नरासभ नरानं आसभभूत. पत्तोम्हि अचलं ठानन्ति तुम्हाकं सन्तिके पब्बजित्वा अचलं ठानं निब्बानं पत्तो अम्हि भवामि. हित्वा जयपराजयन्ति दिब्बमनुस्ससम्पत्तिसङ्खातं जयञ्च चतुरापायदुक्खसङ्खातं पराजयञ्च हित्वा छड्डेत्वा निब्बानं पत्तोस्मीति अत्थो. सेसं सुविञ्ञेय्यमेवाति.

अवोपुप्फियत्थेरअपदानवण्णना समत्तो.