५. पञ्चहत्थियत्थेरअपदानवण्णना
सुमेधो नाम सम्बुद्धोतिआदिकं आयस्मतो पञ्चहत्थियत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कताधिकारो तत्थ तत्थ भवे विवट्टूपनिस्सयानि पुञ्ञानि उपचिनन्तो सुमेधस्स भगवतो काले एकस्मिं कुलगेहे निब्बत्तो विञ्ञुतं पत्वा रतनत्तये पसन्नो विहासि. तस्मिं समये पञ्चउप्पलहत्थानि आनेसुं. सो तेहि पञ्चउप्पलहत्थेहि वीथियं चरमानं सुमेधं भगवन्तं पूजेसि. तानि गन्त्वा आकासे वितानं हुत्वा छायं कुरुमानानि तथागतेनेव सद्धिं गच्छिंसु. सो तं दिस्वा सोमनस्सजातो पीतिया फुट्ठसरीरो यावजीवं तदेव पुञ्ञं अनुस्सरित्वा ततो चुतो देवलोके निब्बत्तो अपरापरं संसरन्तो इमस्मिं बुद्धुप्पादे एकस्मिं कुलगेहे निब्बत्तो विञ्ञुतं पत्तो सद्धाजातो पब्बजित्वा विपस्सनं वड्ढेत्वा नचिरस्सेव अरहा अहोसि. कतकुसलनामेन पञ्चहत्थियत्थेरोति पाकटो.
७७. सो अत्तनो पुब्बकम्मं सरित्वा पच्चक्खतो पञ्ञाय दिट्ठपुब्बचरितापदानं पकासेन्तो सुमेधो नाम सम्बुद्धोतिआदिमाह. तत्थ सुमेधोति सुन्दरा मेधा चतुसच्चपटिवेधपटिसम्भिदादयो पञ्ञा यस्स सो भगवा सुमेधो सम्बुद्धो अन्तरापणे अन्तरवीथियं गच्छतीति सम्बन्धो. ओक्खित्तचक्खूति अधोखित्तचक्खु. मितभाणीति पमाणं ञत्वा भणनसीलो, पमाणं जानित्वा धम्मं देसेसीति अत्थो. सेसं सुविञ्ञेय्यमेवाति.
पञ्चहत्थियत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.