५. मोघराजत्थेरअपदानवण्णना

अत्थदस्सी तु भगवातिआदिकं आयस्मतो मोघराजत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कताधिकारो तत्थ तत्थ भवे विवट्टूपनिस्सयानि पुञ्ञानि उपचिनन्तो पदुमुत्तरस्स भगवतो काले कुलगेहे निब्बत्तित्वा विञ्ञुतं पत्तो एकदिवसं सत्थु सन्तिके धम्मं सुणन्तो सत्थारं एकं भिक्खुं लूखचीवरधरानं अग्गट्ठाने ठपेन्तं दिस्वा तं ठानन्तरं आकङ्खन्तो पणिधानं कत्वा तत्थ तत्थ भवे पुञ्ञानि करोन्तो अत्थदस्सिस्स भगवतो काले पुन ब्राह्मणकुले निब्बत्तित्वा ब्राह्मणानं विज्जासिप्पेसु निप्फत्तिं गतो एकदिवसं अत्थदस्सिं भगवन्तं भिक्खुसङ्घपरिवुतं रथियं गच्छन्तं दिस्वा पसन्नमानसो पञ्चपतिट्ठितेन वन्दित्वा सिरसि अञ्जलिं कत्वा ‘‘यावता रूपिनो सत्था’’तिआदीहि छहि गाथाहि अभित्थवित्वा भाजनं पूरेत्वा मधुं उपनेसि. सत्था तं पटिग्गहेत्वा अनुमोदनं अकासि. सो तेन पुञ्ञकम्मेन देवमनुस्सेसु संसरन्तो कस्सपभगवतो काले कट्ठवाहनस्स नाम रञ्ञो अमच्चो हुत्वा निब्बत्तो तेन सत्थु आनयनत्थाय पेसितो सत्थु सन्तिकं गन्त्वा धम्मं सुत्वा पटिलद्धसद्धो पब्बजित्वा वीसतिवस्ससहस्सानि समणधम्मं कत्वा ततो चुतो एकं बुद्धन्तरं सुगतीसुयेव परिवत्तेन्तो इमस्मिं बुद्धुप्पादे ब्राह्मणकुले निब्बत्तित्वा मोघराजाति लद्धनामो बावरीयब्राह्मणस्स सन्तिके उग्गहितसिप्पो संवेगजातो तापसपब्बज्जं पब्बजित्वा तापससहस्सपरिवारो अजितादीहि सद्धिं सत्थु सन्तिकं पेसितो तेसं पन्नरसमो हुत्वा पञ्हं पुच्छित्वा विस्सज्जनपरियोसाने अरहत्तं पापुणि. अरहत्तं पन पत्वा सत्थलूखं सुत्तलूखं रजनलूखन्ति विसेसेन तिविधेनपि लूखेन समन्नागतं पंसुकूलं धारेसि. तेन नं सत्था लूखचीवरधरानं अग्गट्ठाने ठपेसि.

६४. एवं सो पणिधानानुरूपेन अरहत्तफलं पत्वा अत्तनो पुब्बसम्भारं दिस्वा पुब्बकम्मापदानं पकासेन्तो अत्थदस्सी तु भगवातिआदिमाह. तं सब्बं उत्तानत्थमेव.

७३. पुटकं पूरयित्वानाति पुटकं वुच्चति वारकं, घटं वा. अनेळकं निद्दोसं मक्खिकण्डविरहितं खुद्दमधुना घटं पूरेत्वा तं उभोहि हत्थेहि पग्गय्ह पकारेन आदरेन गहेत्वा महेसिनो भगवतो उपनेसिन्ति सम्बन्धो. सेसं सुविञ्ञेय्यमेवाति.

मोघराजत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.