१०. पञ्चङ्गुलियत्थेरअपदानवण्णना
तिस्सो नामासि भगवातिआदिकं आयस्मतो पञ्चङ्गुलियत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कताधिकारे तत्थ तत्थ भवे विवट्टूपनिस्सयानि पुञ्ञानि उपचिनन्तो तिस्सस्स भगवतो काले एकस्मिं कुले निब्बत्तो वुद्धिमन्वाय घरावासं सण्ठपेत्वा विभवसम्पन्नो सद्धो पसन्नो वीथितो विहारं पटिपन्नं भगवन्तं दिस्वा जातिसुमनादिअनेकानि सुगन्धपुप्फानि चन्दनादीनि च विलेपनानि गाहापेत्वा विहारं गतो पुप्फेहि भगवन्तं पूजेत्वा विलेपनेहि भगवतो सरीरे पञ्चङ्गुलिकं कत्वा वन्दित्वा पक्कामि.
५०. सो तेन पुञ्ञेन देवमनुस्सेसु उभयसम्पत्तियो अनुभवित्वा इमस्मिं बुद्धुप्पादे विभवसम्पन्ने एकस्मिं कुले निब्बत्तित्वा वुद्धिमन्वाय सत्थु धम्मदेसनं सुत्वा पसन्नमानसो पब्बजित्वा विपस्सनं वड्ढेत्वा नचिरस्सेव अरहा हुत्वा पुब्बकम्मं सरन्तो पच्चक्खतो ञत्वा ‘‘इमं नाम कुसलकम्मं कत्वा ईदिसं लोकुत्तरसम्पत्तिं पत्तोम्ही’’ति पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो तिस्सो नामासि भगवातिआदिमाह. तं सब्बं उत्तानत्थमेवाति.
पञ्चङ्गुलियत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.
सत्तरसमवग्गवण्णना समत्ता.