९. पुन्नागपुप्फियत्थेरअपदानवण्णना

काननं वनमोगय्हातिआदिकं आयस्मतो पुन्नागपुप्फियत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमजिनवरेसु कताधिकारो तत्थ तत्थ भवे विवट्टूपनिस्सयानि पुञ्ञानि उपचिनन्तो फुस्सस्स भगवतो काले नेसादकुले निब्बत्तो महावनं पविट्ठो तत्थ सुपुप्फितपुन्नागपुप्फं दिस्वा हेतुसम्पन्नत्ता बुद्धारम्मणपीतिवसेन भगवन्तं सरित्वा तं पुप्फं सह कण्णिकाहि ओचिनित्वा वालुकाहि चेतियं कत्वा पूजेसि.

४६. सो तेन पुञ्ञेन द्वेनवुतिकप्पे निरन्तरं देवमनुस्ससम्पत्तियोयेव अनुभवित्वा इमस्मिं बुद्धुप्पादे सावत्थियं विभवसम्पन्ने कुले निब्बत्तो वुद्धिमन्वाय पुब्बवासनाबलेन सासने पसन्नो पब्बजित्वा वायमन्तो नचिरस्सेव अरहा हुत्वा पुब्बे कतकुसलं सरित्वा सोमनस्सजातो पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो काननं वनमोगय्हातिआदिमाह. तं सब्बं हेट्ठा वुत्तत्ता उत्तानत्थमेवाति.

पुन्नागपुप्फियत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.