१०. पल्लङ्कदायकत्थेरअपदानवण्णना

सुमेधस्स भगवतोतिआदिकं आयस्मतो पल्लङ्कदायकत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कताधिकारो अनेकेसु भवेसु निब्बानाधिगमत्थाय कतपुञ्ञूपचयो सुमेधस्स भगवतो काले गहपतिकुले निब्बत्तो वुद्धिमन्वाय महाभोगसम्पन्नो सत्थरि पसीदित्वा धम्मं सुत्वा तस्स सत्थुनो सत्तरतनमयं पल्लङ्कं कारेत्वा महन्तं पूजं अकासि. सो तेन पुञ्ञेन देवमनुस्सेसु संसरन्तो सब्बत्थ पूजितो अहोसि. सो अनुक्कमेन इमस्मिं बुद्धुप्पादे विभवसम्पन्ने एकस्मिं कुले निब्बत्तो विञ्ञुतं पत्तो घरावासं सण्ठपेत्वा सत्थु धम्मदेसनं सुत्वा पसन्नो पब्बजित्वा नचिरस्सेव अरहत्तं पत्वा पुब्बे कतपुञ्ञनामेन पल्लङ्कदायकत्थेरोति पाकटो अहोसि. हेट्ठा विय उपरिपि पुब्बे कतपुञ्ञनामेन थेरानं नामानि एवमेव वेदितब्बानि.

४७. सो एकदिवसं अत्तनो पुब्बकम्मं सरित्वा सोमनस्सजातो पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो सुमेधस्स भगवतोतिआदिमाह. पल्लङ्को हि मया दिन्नोति पल्लङ्कं ऊरुबद्धासनं कत्वा यत्थ उपवीसन्ति निसीदन्ति, सो पल्लङ्कोति वुच्चति, सो पल्लङ्को सत्तरतनमयो मया दिन्नो पूजितोति अत्थो. सउत्तरसपच्छदोति सह उत्तरच्छदेन सह पच्छदेन सउत्तरसपच्छदो, उपरिवितानं बन्धित्वा आसनं उत्तमवत्थेहि अच्छादेत्वाति अत्थो. सेसं पाकटमेवाति.

पल्लङ्कदायकत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.

पन्नरसमवग्गवण्णना समत्ता.