१. अतिछत्तियत्थेरअपदानवण्णना

परिनिब्बुते भगवतीतिआदिकं आयस्मतो अतिछत्तियत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कताधिकारो तत्थ तत्थ भवे विवट्टूपनिस्सयानि पुञ्ञानि उपचिनन्तो अत्थदस्सिस्स भगवतो काले एकस्मिं कुलगेहे निब्बत्तो धरमानस्स भगवतो अदिट्ठत्ता परिनिब्बुतकाले ‘‘अहो मम परिहानी’’ति चिन्तेत्वा ‘‘मम जातिं सफलं करिस्सामी’’ति कतसन्निट्ठानो छत्ताधिछत्तं कारेत्वा तस्स भगवतो सरीरधातुं निहितधातुगब्भं पूजेसि. अपरभागे पुप्फच्छत्तं कारेत्वा तमेव धातुगब्भं पूजेसि. सो तेनेव पुञ्ञेन देवमनुस्सेसु संसरन्तो उभयसम्पत्तियो अनुभवित्वा इमस्मिं बुद्धुप्पादे गहपतिकुले निब्बत्तो विञ्ञुतं पत्तो सत्थरि पसन्नो पब्बजित्वा कम्मट्ठानं गहेत्वा वायमन्तो नचिरस्सेव अरहत्तं पापुणि.

१. सो अत्तनो पुब्बकम्मं सरित्वा सोमनस्सजातो पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो परिनिब्बुते भगवतीतिआदिमाह. तत्थ छत्तातिछत्तन्ति छादियति संवरियति आतपादिन्ति छत्तं, छत्तस्स अतिछत्तं छत्तस्स उपरि कतछत्तं छत्तातिछत्तं, छत्तस्स उपरूपरि छत्तन्ति अत्थो. थूपम्हि अभिरोपयिन्ति थूपियति रासिकरीयतीति थूपो, अथ वा थूपति थिरभावेन वुद्धिं विरूळ्हिं वेपुल्लं आपज्जमानो पतिट्ठातीति थूपो, तस्मिं थूपम्हि मया कारितं छत्तं उपरूपरि ठपनवसेन अभि विसेसेन आरोपयिं पूजेसिन्ति अत्थो.

२. पुप्फच्छदनं कत्वानाति विकसितेहि सुगन्धेहि अनेकेहि फुप्फेहि छदनं छत्तुपरि वितानं कत्वा पूजेसिन्ति अत्थो. सेसं सब्बत्थ उत्तानत्थमेवाति.

अतिछत्तियत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.