९. गण्ठिपुप्फियत्थेरअपदानवण्णना

सुवण्णवण्णो सम्बुद्धोतिआदिकं आयस्मतो गण्ठिपुप्फियत्थेरस्स अपदानं. अयम्पि पुरिमबुद्धेसु कताधिकारो अनेकासु जातीसु कतपुञ्ञसञ्चयो विपस्सिस्स भगवतो काले एकस्मिं कुलगेहे निब्बत्तो उपभोगपरिभोगेहि अनूनो एकदिवसं विपस्सिं भगवन्तं सगणं दिस्वा पसन्नमानसो लाजापञ्चमेहि पुप्फेहि पूजेसि. सो तेनेव चित्तप्पसादेन यावतायुकं ठत्वा ततो देवलोके निब्बत्तो दिब्बसम्पत्तिं अनुभवित्वा अपरभागे मनुस्सेसु मनुस्ससम्पत्तिं अनुभवित्वा इमस्मिं बुद्धुप्पादे एकस्मिं कुलगेहे निब्बत्तो सद्धाजातो पब्बजित्वा नचिरस्सेव अरहत्तं पापुणि.

९१. सो एकदिवसं पुब्बे कतपुञ्ञं सरित्वा सोमनस्सजातो ‘‘इमिना कुसलेनाहं निब्बानं पत्तो’’ति पुब्बचरितापदानं पकासेन्तो सुवण्णवण्णो सम्बुद्धोतिआदिमाह. तं सब्बं हेट्ठा वुत्तनयत्ता उत्तानत्थमेवाति.

गण्ठिपुप्फियत्थेरअपदानवण्णना समत्ता.