सिखी बुद्धो

तस्स अपरभागे इतो एकत्तिंसकप्पे सिखी च वेस्सभूचाति द्वे बुद्धा अहेसुं. सिखिस्सापि भगवतो तयो सावकसन्निपाता. पठमसन्निपाते भिक्खुसतसहस्सं अहोसि, दुतिये असीतिसहस्सानि, ततिये सत्ततिसहस्सानि. तदा बोधिसत्तो अरिन्दमो नाम राजा हुत्वा बुद्धप्पमुखस्स भिक्खुसङ्घस्स सचीवरं महादानं पवत्तेत्वा सत्तरतनपटिमण्डितं हत्थिरतनं दत्वा हत्थिप्पमाणं कत्वा कप्पियभण्डं अदासि. सोपि नं सत्था ‘‘इतो एकत्तिंसकप्पे बुद्धो भविस्सती’’ति ब्याकासि. तस्स पन भगवतो अरुणवती नाम नगरं अहोसि, अरुणो नाम खत्तियो पिता, पभावती नाम माता, अभिभू च सम्भवो च द्वे अग्गसावका, खेमङ्करो नामुपट्ठाको, सखिला च पदुमा च द्वे अग्गसाविका, पुण्डरीकरुक्खो बोधि, सरीरं सत्ततिहत्थुब्बेधं अहोसि, सरीरप्पभा योजनत्तयं फरित्वा अट्ठासि, सत्तति वस्ससहस्सानि आयूति.

‘‘विपस्सिस्स अपरेन, सम्बुद्धो द्विपदुत्तमो;

सिखिव्हयो आसि जिनो, असमो अप्पटिपुग्गलो’’ति. (बु. वं. २२.१);