फुस्सो बुद्धो
तस्स अपरभागे फुस्सो नाम सत्था उदपादि. तस्सापि तयो सावकसन्निपाता. पठमसन्निपाते सट्ठि भिक्खुसतसहस्सानि अहेसुं, दुतिये पण्णास, ततिये द्वत्तिंस. तदा बोधिसत्तो विजितावी नाम खत्तियो हुत्वा महारज्जं पहाय सत्थु सन्तिके पब्बजित्वा तीणि पिटकानि उग्गहेत्वा महाजनस्स धम्मकथं कथेसि, सीलपारमिञ्च पूरेसि. सोपि नं ‘‘बुद्धो भविस्सती’’ति ब्याकासि. तस्स भगवतो कासि नाम नगरं अहोसि, जयसेनो नाम राजा पिता, सिरिमा नाम माता, सुरक्खितो च धम्मसेनो च द्वे अग्गसावका, सभियो नामुपट्ठाको, चाला च उपचाला च द्वे अग्गसाविका, आमलकरुक्खो बोधि, सरीरं अट्ठपण्णासहत्थुब्बेधं अहोसि, नवुति वस्ससहस्सानि आयूति.
‘‘तत्थेव मण्डकप्पम्हि, अहु सत्था अनुत्तरो;
अनूपमो असमसमो, फुस्सो लोकग्गनायको’’ति. (बु. वं. २०.१);