अनोमदस्सी बुद्धो

तस्स अपरभागे एकं असङ्खयेय्यं अतिक्कमित्वा एकस्मिं कप्पे तयो बुद्धा निब्बत्तिंसु अनोमदस्सी, पदुमो, नारदोति. अनोमदस्सिस्स भगवतो तयो सावकसन्निपाता. पठमे अट्ठ भिक्खुसतसहस्सानि अहेसुं, दुतिये सत्त, ततिये छ. तदा बोधिसत्तो एको यक्खसेनापति अहोसि महिद्धिको महानुभावो, अनेककोटिसतसहस्सानं यक्खानं अधिपति. सो ‘‘बुद्धो उप्पन्नो’’ति सुत्वा आगन्त्वा बुद्धप्पमुखस्स भिक्खुसङ्घस्स महादानं अदासि. सोपि नं सत्था ‘‘अनागते बुद्धो भविस्सती’’ति ब्याकासि. अनोमदस्सिस्स पन भगवतो चन्दवती नाम नगरं अहोसि, यसवा नाम राजा पिता, यसोधरा नाम माता देवी, निसभो च अनोमो च द्वे अग्गसावका, वरुणो नामुपट्ठाको, सुन्दरी च सुमना च द्वे अग्गसाविका, अज्जुनरुक्खो बोधि, अट्ठपञ्ञासहत्थुब्बेधं सरीरं अहोसि, वस्ससतसहस्सं आयुप्पमाणन्ति.

‘‘सोभितस्स अपरेन, सम्बुद्धो द्विपदुत्तमो;

अनोमदस्सी अमितयसो, तेजस्सी दुरतिक्कमो’’ति. (बु. वं. ९.१);