३. पञ्हापुच्छकवण्णना

४८२. पञ्हापुच्छके पाळिअनुसारेनेव बोज्झङ्गानं कुसलादिभावो वेदितब्बो. आरम्मणत्तिकेसु पन सब्बेपेते अप्पमाणं निब्बानं आरब्भ पवत्तितो अप्पमाणारम्मणा एव, न मग्गारम्मणा. सहजातहेतुवसेन पनेत्थ कुसला मग्गहेतुका, वीरियं वा वीमंसं वा जेट्ठकं कत्वा मग्गभावनाकाले मग्गाधिपतिनो, छन्दचित्तजेट्ठिकाय मग्गभावनाय न वत्तब्बा मग्गाधिपतिनोति, फलकालेपि न वत्तब्बा एव.

अतीतादीसु एकारम्मणभावेनपि न वत्तब्बा, निब्बानस्स पन बहिद्धाधम्मत्ता बहिद्धारम्मणा नाम होन्तीति. एवमेतस्मिं पञ्हापुच्छकेपि निब्बत्तितलोकुत्तराव बोज्झङ्गा कथिता. सम्मासम्बुद्धेन हि सुत्तन्तभाजनीयस्सेव पठमनयस्मिं लोकिया, दुतियततियेसु लोकियलोकुत्तरमिस्सका बोज्झङ्गा कथिता. अभिधम्मभाजनीयस्स पन चतूसुपि नयेसु इमस्मिञ्च पञ्हापुच्छके लोकुत्तरायेवाति एवमयं बोज्झङ्गविभङ्गोपि तेपरिवट्टं नीहरित्वाव भाजेत्वा दस्सितोति.

सम्मोहविनोदनिया विभङ्गट्ठकथाय

बोज्झङ्गविभङ्गवण्णना निट्ठिता.