१. पठमदानसुत्तवण्णना

३१. चतुत्थस्स पठमे आसज्ज दानं देतीति पत्वा दानं देति. आगतं दिस्वा तं मुहुत्तंयेव निसीदापेत्वा सक्कारं कत्वा दानं देति, दस्सामीति न किलमेति. भयाति ‘‘अयं अदायको अकारको’’ति गरहभया, अपायभया वा. अदासि मेति मय्हं पुब्बे एस इदं नाम अदासीति देति. दस्सति मेति अनागते इदं नाम दस्सतीति देति. साहु दानन्ति दानं नाम साधु सुन्दरं बुद्धादीहि पण्डितेहि पसत्थन्ति देति. चित्तालङ्कारचित्तपरिक्खारत्थं दानं देतीति समथविपस्सनाचित्तस्स अलङ्कारत्थञ्चेव परिक्खारत्थञ्च देति. दानञ्हि चित्तं मुदुं करोति. येन लद्धो, सो ‘‘लद्धं मे’’ति मुदुचित्तो होति. येन दिन्नं, सोपि ‘‘दिन्नं मया’’ति मुदुचित्तो होति. इति उभिन्नं चित्तं मुदुं करोति. तेनेव ‘‘अदन्तदमन’’न्ति वुच्चति. यथाह –

‘‘अदन्तदमनं दानं, अदानं दन्तदूसकं;

दानेन पियवाचाय, उन्नमन्ति नमन्ति चा’’ति.

इमेसु पन अट्ठसु दानेसु चित्तालङ्कारदानमेव उत्तमन्ति.