४. दुतियहत्थकसुत्तवण्णना

२४. चतुत्थे पञ्चमत्तेहि उपासकसतेहीति सोतापन्नसकदागामीनंयेव अरियसावकउपासकानं पञ्चहि सतेहि परिवुतो भुत्तपातरासो गन्धमालविलेपेनचुण्णानि गहेत्वा येन भगवा तेनुपसङ्कमि. सङ्गहवत्थूनीति सङ्गण्हनकारणानि. तेहाहन्ति तेहि अहं. तं दानेन सङ्गण्हामीति नङ्गलबलिबद्दभत्तबीजादीनि चेव गन्धमालमूलादीनि च दत्वा सङ्गण्हामि. पेय्यवज्जेनाति अम्म, तात, भातर, भगिनीतिआदिकेन कण्णसुखेन मुदुकेन पियवचनेन सङ्गण्हामि. अत्थचरियायाति ‘‘इमस्स दानेन वा पियवचनेन वा किच्चं नत्थि, अत्थचरियाय सङ्गण्हितब्बयुत्तको अय’’न्ति ञत्वा उप्पन्नकिच्चनित्थरणसङ्खाताय अत्थचरियाय सङ्गण्हामि. समानत्ततायाति ‘‘इमस्स दानादीहि किच्चं नत्थि, समानत्तताय सङ्गण्हितब्बो अय’’न्ति एकतो खादनपिवननिसज्जादीहि अत्तना समानं कत्वा सङ्गण्हामि. दलिद्दस्स खो नो तथा सोतब्बं मञ्ञन्तीति दलिद्दस्स किञ्चि दातुं वा कातुं वा असक्कोन्तस्स, यथा दलिद्दस्स नो तथा सोतब्बं मञ्ञन्ति, मम पन सोतब्बं मञ्ञन्ति, दिन्नोवादे तिट्ठन्ति, न मे अनुसासनिं अतिक्कमितब्बं मञ्ञन्ति. योनि खो त्यायन्ति उपायो खो ते अयं. इमेसु पन द्वीसुपि सुत्तेसु सत्थारा सीलचागपञ्ञा मिस्सका कथिताति वेदितब्बा.