७. अनवत्थितसुत्तवण्णना

१०२. सत्तमे अनोधिं करित्वाति ‘‘एत्तकाव सङ्खारा अनिच्चा, न इतो परे’’ति एवं सीमं मरियादं अकत्वा. अनवत्थिताति अवत्थिताय रहिता, भिज्जमानाव हुत्वा उपट्ठहिस्सन्तीति अत्थो. सब्बलोकेति सकले तेधातुके. सामञ्ञेनाति समणभावेन, अरियमग्गेनाति अत्थो.