९. छत्तुपाहनवग्ग, १२. द्वादसम सिक्खापुच्छा

पुच्छा – अनोकासकतं आवुसो भिक्खुं पञ्हं पुच्छन्तिया पाचित्तियं कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते सम्बहुला भिक्खुनियो आरब्भ पञ्ञत्तं, सम्बहुला भन्ते भिक्खुनियो अनोकासकतं भिक्खुं पञ्हं पुच्छिंसु, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

पुच्छा – सप्पिं वा आवुसो तेलं वा मधुं वा फाणितं वा मच्छं वा मंसं वा खीरं वा दधिं वा विञ्ञापेत्वा भुञ्जन्तिया पाटिदेसनीयं कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते छब्बग्गिया भिक्खुनियो आरब्भ पञ्ञत्तं, छब्बग्गिया भन्ते भिक्खुनियो सप्पिम्पि तेलम्पि मधुम्पि फाणितम्पि मच्छम्पि मंसम्पि खीरम्पि दधिम्पि विञ्ञापेत्वा भुञ्जिंसु, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

पुच्छा – चतुन्नं आवुसो विपत्तीनं कतमा विपत्ति.

विस्सज्जना – आचारविपत्ति भन्ते.

पुच्छा – छन्नं आवुसो आपत्तिसमुट्ठानानं कतिहि समुट्ठानेहि समुट्ठाति.

विस्सज्जना – चतूहि भन्ते समुट्ठानेहि समुट्ठाति, सिया कायतो समुट्ठाति, नवाचतो नचित्ततो, सिया कायतो च वाचतो च समुट्ठाति, नचित्ततो, सिया कायतो च चित्ततो च समुट्ठाति, नवाचतो, सिया कायतो च वाचतो च चित्ततो च समुट्ठाति, इमेहि भन्ते चतूहि समुट्ठानेहि समुट्ठाति.

पुच्छा – का आवुसो विपत्ति.

विस्सज्जना – असंवरो भन्ते विपत्ति.

पुच्छा – का आवुसो सम्पत्ति.

विस्सज्जना – संवरो भन्ते सम्पत्ति.

पुच्छा – का आवुसो पटिपत्ति.

विस्सज्जना – न एवरूपं करिस्सामीति यावजीवं आपाणकोटिकं समादाय सिक्खति सिक्खापदेसु, अयं भन्ते पटिपत्ति.

पुच्छा – कस्स आवुसो वचनं.

विस्सज्जना – भगवतो भन्ते वचनं अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स.

पुच्छा – केनावुसो आभतं.

विस्सज्जना – परम्पराय भन्ते आभतं.

सुणातु मे भन्ते सङ्घो…पे… संगायेय्याम.