३. पत्तवग्गो, १०. परिणत सिक्खापुच्छा

पुच्छा – यं तेन आवुसो भगवता पस्सता अरहता सम्मासम्बुद्धेन जानं सङ्घिकं लाभं अत्थनो परिणामेन्तस्स निस्सग्गियं पाचित्तियं कत्थ पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते पञ्ञत्तं.

पुच्छा – कं आवुसो आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – छब्बग्गिये भन्ते भिक्खू आरब्भ पञ्ञत्तं, छब्बग्गिया भन्ते भिक्खू जानं सङ्घिकं लाभं परिणतं अत्तनो परिणामेसुं, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

पुच्छा – जानं आवुसो सङ्घिकं लाभं परिणतं अत्तनो परिणामेन्तो, कति आपत्तियो आपज्जति.

विस्सज्जना – जानं भन्ते सङ्घिकं लाभं परिणतं अत्तनो परिणामेन्तो द्वे आपत्तियो आपज्जति, परिणामेति पयोगे दुक्कटं, परिणामिते निस्सग्गियं पाचित्तियं, जानं भन्ते सङ्घिकं लाभं परिणतं अत्तनो परिणामेन्तो इमा द्वे आपत्तियो आपज्जति.

पुच्छा – कस्स आवुसो वचनं.

विस्सज्जना – भगवतो भन्ते वचनं अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स.

पुच्छा – केनावुसो आभतं.

विस्सज्जना – परम्पराय भन्ते आभतं.

पुच्छा – अत्थि नुखो आवुसो तत्थ कोचिपि विरद्धदोसो.

विस्सज्जना – नत्थि भन्ते.

संगायनत्थाय ञापनं

सुणातु मे भन्ते सङ्घो, अहं भन्ते इमेसं सोळसन्नं निस्सग्गियपाचित्तियसिक्खापदानं निदानादीनि अनेकानि पुच्छितब्बानि आयस्मन्तं विचित्तसाराभिवंसं तिपिटकधर धम्मभण्डागारिकं पुच्छिं, सो च पुट्ठो पुट्ठो विस्सज्जेति, इतिहिदं भन्ते सिक्खापदसञ्जातं निम्मलं सु परिसुद्धं तस्सेव भगवतो वचनं अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स, तस्मा यथा पुरे महाकस्सपादयो महाथेर वरा पोराणसंगीतिकारा ब्रह्मचरियसङ्खातस्स बुद्धसासनस्स चिरट्ठितिया बहुजनहिताय बहुजनसुखाय लोकानुकम्पाय अत्थाय हिताय सुखाय देवमनुस्सानं धम्मविनयं संगायिंसुचेव अनुसंगायिंसुच, एवमेव मयम्पि दानि छट्ठसंगीति महाधम्मसभापरियापन्ना इमानि सिक्खापदानि यथानुप्पत्तट्ठानतो पट्ठाय एकतो गणसज्झायं कत्वा संगायेय्याम.

पाचित्तियपाळि