६. भेसज्जक्खन्धक

पुच्छा – पञ्च आवुसो भेसज्जानि पटिग्गहेत्वा कालेपि विकालेपि परिभुञ्जितुं भगवता कत्थ अनुञ्ञातं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं अनुञ्ञातं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ अनुञ्ञातं, सम्बहुलानं भन्ते भिक्खूनं सारदिकेन आबाधेन पुट्ठानं यागुपि न सम्मा परिणामं गच्छि, भत्तम्पि भुत्तं न सम्मा परिणामं गच्छि, ते तेन किसा अहेसुं लूखा दुब्बण्णा उप्पण्डुप्पण्डुकजाता धमनिसन्थतगत्ता, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं अनुञ्ञातं.

पुच्छा – मूलादिभेसज्जानि आवुसो भगवता कत्थ अनुञ्ञातानि, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं अनुञ्ञातानि.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते सम्बहुले गिलाने भिक्खू आरब्भ अनुञ्ञातानि, सम्बहुलानं गिलानानं भिक्खूनं मूलेहि भेसज्जेहि अत्थो अहोसि, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं अनुञ्ञातानि.

पुच्छा – अन्तोवुट्ठंवा आवुसो अन्तोपक्कं वा सामंपक्कं वा परिभुञ्जन्तस्स दुक्कटं भगवता कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – राजगहे भन्ते आयस्मन्तं आनन्दं आरब्भ पञ्ञत्तं, आयस्मा भन्ते आनन्दो सामं तिलम्पि तण्डुलम्पि मुग्गम्पि विञ्ञापेत्वा अन्तो वासेत्वा अन्तो सामं पचि, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

सुप्पिया वत्थु

पुच्छा – मनुस्समंसं आवुसो परिभुञ्जन्तस्स थुल्लच्चयञ्च अप्पटिवेक्खित्वा मंसं परिभुञ्जन्तस्स दुक्कटञ्च भगवता कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – बाराणसियं भन्ते अञ्ञतरं भिक्खुं आरब्भ पञ्ञत्तं, अञ्ञतरो भन्ते भिक्खु अप्पटिवेक्खित्वा मनुस्समंसं भुञ्जि, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

न भिक्खवे मनुस्समंसं परिभुञ्जितब्बं, यो परिभुञ्जेय्य, आपत्ति थुल्लच्चयस्स, न च भिक्खवे अप्पटिवेक्खित्वा मंसं परिभुञ्जितब्बं, यो परिभुञ्जेय्य आपत्ति दुक्कटस्स.

पुच्छा – हत्थिमंसं वा आवुसो अस्समंसं वा परिभुञ्जन्तस्स दुक्कटं भगवता कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – बाराणसियं भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ पञ्ञत्तं, सम्बहुला भन्ते भिक्खू हत्थिमंसम्पि अस्समंसम्पि परिभुञ्जिंसु, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

पुच्छा – सुनक्खमंसं वा आवुसो अहिमंसं वा भुञ्जन्तस्स दुक्कटं भगवता कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – बाराणसियं भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ पञ्ञत्तं, सम्बहुला भन्ते भिक्खू सुनक्खमंसम्पि अहिमंसम्पि परिभुञ्जिंसु, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

पुच्छा – सीहमंसं वा आवुसो ब्यग्घमंसं वा दीपिमंसं वा अच्छमंसं वा तरच्छमंसं वा भुञ्जन्तस्स दुक्कटं भगवता कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – बाराणसियंयेव भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ पञ्ञत्तं, सम्बहुला भन्ते भिक्खू सीहमंसम्पि ब्यग्घमंसम्पि दीपिमंसम्पि अच्छमंसम्पि तरच्छमंसम्पि परिभुञ्जिंसु, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

पुच्छा – गिलानस्स आवुसो गुळं वा अगिलानस्स गुळोदकं वा भगवता कत्थ अनुञ्ञातं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं अनुञ्ञातं.

विस्सज्जना – राजगहे भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ अनुञ्ञातं, सम्बहुला भन्ते भिक्खू गिलानस्सेव भगवता गुळो अनुञ्ञातो नो अगिलानस्साति कुक्कुच्चायन्ता गुळं न भुञ्जिंसु, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं अनुञ्ञातं.

पुच्छा – जानं आवुसो उद्दिस्स कतं मंसं परिभुञ्जन्तस्स दुक्कटं पञ्ञपेत्वा तिकोटिपरिसुद्धं मंसं भगवता कत्थ अनुञ्ञातं.

विस्सज्जना – वेसालियं भन्ते सीहस्स सेटापतिनो वत्थुस्मिं अनुञ्ञातं.

मेण्डक वत्थु

पुच्छा – पाथेय्यं आवुसो परियेसितुञ्च कप्पियकारकानं हत्थे उपनिक्खित्तहिरञ्ञतो निब्बत्तं कप्पियपच्चयं सादितुञ्च भगवता कत्थ अनुञ्ञातं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं अनुञ्ञातं.

विस्सज्जना – अन्तरा च भन्ते भद्दियं अन्तरा च अङ्गुत्तरापं मेण्डकं गहपतिं आरब्भ अनुञ्ञातं, मेण्डको भन्ते गहपति भगवन्तं याचि ‘‘सन्ति भन्ते मग्गा कन्तारा अप्पोदका अप्पभक्खा न सुकरा अपाथेय्येन गन्तुं, साधु भन्ते भगवा भिक्खूनं पाथेय्यं अनुजानातू’’ति, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं अनुञ्ञातं.

केणिय वत्थु

पुच्छा – अट्ठ आवुसो पानानि भगवता कत्थ अनुञ्ञातानि, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं अनुञ्ञातानि.

विस्सज्जना – आपणे भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ अनुञ्ञातानि, सम्बहुला भन्ते भिक्खू कुक्कुच्चायन्ता पानानि न पटिग्गण्हिंसु, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं अनुञ्ञातानि.

रोजमल्ला वत्थु

पुच्छा – सब्बञ्च आवुसो डाकं सब्बञ्च पिट्ठखादनीयं भगवता कत्थ अनुञ्ञातं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं अनुञ्ञातं.

विस्सज्जना – कुसिनारायं भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ अनुञ्ञातं, सम्बहुला भन्ते भिक्खू कुक्कुच्चायन्ता डाकञ्च पिट्ठखादनीयञ्च न पटिग्गहेसुं, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं अनुञ्ञातं.

पुच्छा – अकप्पियं आवुसो समादपेन्तस्स दुक्कटं भगवता कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – आतुमायं भन्ते अञ्ञतरं वुड्ढपब्बजितं आरब्भ पञ्ञत्तं, अञ्ञतरो भन्ते वुड्ढपब्बजितो अकप्पिये समादपेति, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

पुच्छा – सङ्घिकानि वा आवुसो पुग्गलिकानि वा बीजानि पुग्गलिकाय वा सङ्घिकाय वा भूमिया रोपितानि भागं दत्वा परिभुञ्जितुं भगवता कत्थ अनुञ्ञातं, किस्मिं वत्थुस्मिं अनुञ्ञातं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते अनुञ्ञातं, सावत्थियं भन्ते भगवति विहरति सङ्घिकानिपि बीजानि पुग्गलिकाय भूमिया रोपियिंसु, पुग्गलिकानिपि बीजानि सङ्घिकाय भूमिया रोपियिंसु, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं अनुञ्ञातं.

पुच्छा – विनयमहापदेससङ्खातानि आवुसो चत्तारि कप्पियाकप्पियअनुलोमानि भगवता कत्थ पञ्ञत्तानि, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तानि.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ पञ्ञत्तानि, सम्बहुलानं भन्ते भिक्खूनं किस्मिञ्चि किस्मिञ्चिठाने कुक्कुच्चं उप्पज्जि, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तानि.

पुच्छा – यावकालिकादीहि संसट्ठानं आवुसो यामकालिकादीनं परिभोगकालमरियादं भगवता कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ पञ्ञत्तं, सम्बहुलानं भन्ते भिक्खूनं एतदहोसि ‘‘कप्पति नुखो यावकालिकेन यामकालिकं सत्ताहकालिकं यावजीविकं, न नुखो कप्पति. कप्पतिनुखो यामकालिकेन सत्ताहकालिकं यावजीविकं, न नुखो कप्पति. कप्पति नुखो सत्ताहकालिकेन यावजीविकं, न नुखो कप्पती’’ति. तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

पुच्छा – भेसज्जकं पुच्छिस्सं, सनिदानं सनिद्देसं. समुक्कट्ठपदानं आवुसो कति आपत्तियो.

विस्सज्जना – भेसज्जकं विस्सज्जिस्सं सनिदानं सनिद्देसं. समुक्कट्ठपदानं भन्ते तिस्सो आपत्तियो.