७२. ण्यो तत्थ साधु

सत्तम्यन्ता तत्थ साधूति अस्मिं अत्थे ण्यो होति. साधूति कुसलो योग्गो हितो वा. सभायं कुसलो सब्भो, आकारलोपो. परिसायं साधु पारिसज्जो, ‘‘कोसज्जा’’दिना जागमे अकारवुद्धि. मेधाय हितं मेज्झं घतं. पादानं हितं पज्जं तेलं. ‘‘अञ्ञस्मिं’’ति ण्यो, रथं वहतीति रच्छा.