१२७. कोसज्जा+ज्जव+पारिसज्ज+सोहज्ज+मद्दवा+रिस्सा+सभा+जञ्ञ+थेय्य+ बाहुसच्चा

एते सद्दा निपच्चन्ते णानुबन्धे. कुसीतस्स भावोति भावे ण्यो होति, इमिना ईस्स अकारे च तस्स जे च कते यस्स पुब्बरूपं, कोसज्जं. उजुनो भावे अज्जवंति णो, इमिना उस्स अत्तं, ‘‘उवण्णस्सा+वङ सरे’’ति अवङआदेसे जस्स द्वित्तं. परिसासु साधूति वाक्ये ‘‘ण्यो तत्थ साधू’’ति ण्यो, इमिना जागमो च, ‘‘ब्यञ्जने दीघरस्सा’’ति आस्स रस्से च कते जस्स पुब्बरूपं, पारिसज्जो. इमिना कमेन वाक्येनेव सद्दसिद्धि वेदितब्बा. सुहदयोव सुहज्जो, तस्स भावो सोहज्जं, इमिना अयलोपो. मुदुनो भावो मद्दवं, इमिना उस्स अत्तं. इसिनो इदं भावो वा आरिस्सं, ण्यपच्चये इमिना आरञागमे ‘‘लोपो+वण्णि+वण्णानं’’ति अन्तइकारलोपो च. उसभस्स इदं भावो वा आसभं, इमिना उस्स आ. आजानीयस्स भावो आजञ्ञं, इमिना यलोपे ‘‘लोपो+वण्णि+वण्णानं’’ति ईकारलोपो. थेनस्स भावो थेय्यं, इमिना नस्स यकारो. बहुस्सुतस्स भावो बाहुसच्चं, इमिना उस्स अकारो संयोगादिलोपो. (भावतद्धितं).