१२२. सकत्थेति

सकत्थेपि यथायोगं त्तादयो होन्ति. यथाभूतमेव यथाभुच्चं, कारुञ्ञं, पत्तकल्लं. आकासानन्तमेव आकासानञ्चं, एत्थ अकारलोपो, तस्स चे पुब्बरूपे च कते ‘‘तदमिना’’दिना नस्स ञ्ञो च लोपो च होति, कायपागुञ्ञता.