८. बिन्दु निग्गहीतं

अकारादीस्व+यं वण्णो बिन्दुमत्तो, सो निग्गहीतसञ्ञो होति. रस्ससरं निस्साय गहित+मुच्चारितं निग्गहीतं, करणं निग्गहेत्वा वा.

करणं निग्गहेत्वान, मुखेना+विवटेन यं;

वुच्चते निग्गहीतन्ति, वुत्तं बिन्दु सरानुगं.

बह्वक्खरसञ्ञाकरणं अन्वत्थसञ्ञत्थं, झ+लादयो तु रुळ्हीसञ्ञा.

वण्णा सरा सवण्णा च, रस्सा दीघा च ब्यञ्जना;

वग्गा च निग्गहीतन्ति, होति सञ्ञाविधिक्कमो.

(सञ्ञाविधानं.)

सन्धि वुच्चते –

लोक अग्गपुग्गलो, पञ्ञा इन्द्रियं, तीणि इमानि, नो हि एतं, भिक्खुनी ओवादो, मातु उपट्ठानं, समेतु आयस्मा, अभिभू आयतनं, धनं मे अत्थि, सब्बे एव, तयो अस्सु धम्मा, असन्तो एत्थ न दिस्सन्ति इती+ध सरसञ्ञायं –