५३. संयोगादिलोपो

अब्यवहितानं द्विन्नं ब्यञ्जनानं एकत्र ठिति संयोगो, तस्मिं संयोगे यो आदिभूतावयवो, तस्स वा क्वचि लोपो होतीतिआदिब्यञ्जनस्स लोपो. पुप्फंसा उप्पज्जति, एवंस ते आसवा. तिण्णं संयोगानं विसये अग्यागारं, वुत्यस्स इति होति.

तं करोति, तं खणं, सं गतो, तं घतं, धम्मं चरे, तं छन्नं, तं जातं, तं झानं, तं ञाणं, तं ठानं, तं डहति, तं तनोति, तं थिरं, तं दानं, तं धनं, तं निच्चुतं, तं पत्तो, तं फलं, तेसं बोधो, सं भूतो, तं मित्तं, किं कतो, दातुं गतो इती+ध –