पञ्चम परिच्छेद
ततियधम्मसंगीति
१. या महाकस्सपादीहि, महाथेरेहि आदितो;
कता सद्धम्म संगीति, थेरिया’ति पवुच्चति.
२. एको’व थेरवादो सो, आदिवस्ससते अहु;
अञ्ञाचरियवादातु, ततो ओरं अजायिसुं.
३. तेहि संगीतिकारेहि, थेरेहि दुतियेहि ते;
निग्गहिता पापभिक्खू, सब्बे दससहस्सका.
४. अकंसा’चरियवादं ते, महासंगीतिनामका;
ततो गोकुलिका जाता, एकब्बोहारिकापि च.
५. गोकुलिकेहि पण्णत्ति-वादा बाहुलिकापि च;
चेतियवादा तेस्वेव, समतासङ्घिका छ ते.
६. पुनापि थेरवादेहि, महिंसासकभिक्खवो;
वज्जीपुत्तकभिक्खू च, दुवे जाता इमे खलु.
७. जाता’थ धम्मुत्तरिया, भद्रयानिकभिक्खवो;
छन्नागारा सम्मितिया, वज्जीपुत्तियभिक्खूति.
८. महिंसासकभिक्खूहि, भिक्खू सब्बत्थ वादिनो;
धम्मगुत्तियभिक्खू च, जाता खलु इमे दुवे.
९. जाता सब्बत्थिवादीहि, कस्सपिया ततो पन;
जाता सङ्कन्तिका भिक्खू, सुत्तवादा ततो पन.
१०. थेरवादेन सह ते, होन्ति द्वादसि’मेपि च;
पुब्बे वुत्तछवादा च, इति अट्ठारसा खिला.
११. सत्तरसापि दुतिये, जाता वसस्सते इति;
अञ्ञाचरियवादा तु, ततो ओरमजायिसुं.
१२. हेमता राजगिरिया, तथा सिद्धत्थिकापि च;
पुब्बसेलियभिक्खू च, तथा अपरसेलिया.
१३. वाजिरिया छ एतेहि, जम्बुदीपम्हि भिन्नका;
धम्मरुचि च सागलिया, लंकादीपम्हि भिन्नका.
आचरियकुलवादकथा निट्ठिता.
धम्मासोकाभिसेक
१४. काळासोकस्स पुत्ता तु, अहेसुं दसभातिका;
बावीसतिं ते वस्सानि, रज्जं समनुसासिसुं.
१५. नव नन्दा ततो आसुं, कमेनेव नराधिपा;
ते’पि बावीसवस्सानि, रज्जं समनुसासिसुं.
१६. मोरियानं खत्तियानं, वंसे जातं सिरिधरं;
चन्दगुत्तोति पञ्ञातं, चाणक्को ब्राह्मणो ततो.
१७. नवमं धननन्दं तं, घातेत्वा चण्डकोधसा;
सकले जम्बुदीपस्मिं, रज्जे समभिसिञ्ची सो.
१८. सो चतुवीसवस्सानिं, राजा रज्जमकारयि;
तस्स पुत्तो बिन्दुसारो, अट्ठवीसति कारयि.
१९. बिन्दुसारसुता आसुं, सतं एको च विस्सुता;
असोको आसि तेसं तु, पुञ्ञतेजोबलिद्धिको.
२०. वेमातिके भातरो सो, हन्त्वा एकूनकं सतं;
सकले जम्बुदीपस्मिं, एकरज्जमपापुणि.
२१. जिननिब्बानतो पच्छा, पुरे तस्साभिसेकतो;
साट्ठारसं वस्ससत-द्वयमेवं विजानिय.
२२. पत्वा चतूहि वस्सेहि, एकरज्जं महायसो;
पुरे पाटलिपुत्तस्मिं, अत्तानमभिसेचयि.
२३. तस्सा’भिसेकेन समं, आकासे भूमियं तथा;
योजने योजने आणा, निच्चं पवत्तिता अहु.
२४. अनोतत्तो दकाकाजे, अट्ठनेसुं दिने दिने;
देवा देवो अका तेहि, संविभागं जनस्सच.
२५. नागलतादन्तकट्ठं, आनेसुं हिमवन्ततो;
अनेकेसं सहस्सानं, देवा एव पहोनकं.
२६. अगदा’मलकञ्चेव, तथागद हरितकं;
ततो’व अमपक्कञ्च, वण्णगन्धरसुत्तमं.
२७. पञ्चवण्णानि वत्थानि, तत्थपुञ्जनपट्टकं;
पीतञ्च दिब्बपानञ्च, छद्दन्तदहतो मरु.
२८. मरन्ता नगरे तस्मिं, मिगसूकरपक्खिनो;
आगन्त्वान महानसं, सयमेव मरन्ति च.
२९. गावो तत्थ चरापेत्वा, वजमानेन्ति दीपिनो;
खेत्त वत्थुतळाकादिं, पालेन्ति मिगसूकरा.
३०. सुमनं पुप्फपटकं, अभुत्तं दिब्बमुप्पलं;
विलेपनं अञ्जनञ्च, नागानागाविमानतो.
३१. सालिवाहसहस्सानि, नवुतिं तु सुवा पन;
छद्दन्तदहतोयेव, आहरिंसु दिने दिने.
३२. ते सालिनित्थुसकणे, अखण्डेत्वान तण्डुले;
अकंसु मूसिका तेहि, भत्तं राजकुले अहु.
३३. अकंसु सस्सतं तस्स, मधूनि मधुमक्खिका;
तथा कम्मारसालासु, अच्छाकूटानि पातयुं.
३४. करविका सकुणिका, मनुञ्ञमधुरस्सरा;
अकंसु तस्सा’गन्त्वान, रञ्ञो मधुरवस्सितं.
३५. राजा’भिसित्तो सो’सोको,
कुमारं तिस्ससव्हयं;
कणिट्ठं संसोदरियं, उपरज्जे’भिसेचयि.
धम्मासोकाभिसेको निट्ठितो
निग्रोधसामणेर दस्सन
३६. पिता सट्ठिसहस्सानि, ब्राह्मणे ब्रह्मपक्खिके;
भोजेसि सोपि तेयेव, तीणि वस्सानि भोजयि.
३७. दिस्वा’नुपसमं तेसं, असोको परिवेसने;
विचेय्य दानं दस्सन्ति, अमच्चे सन्नियोजिय.
३८. आणापयित्वा मतिमा, नानापासण्डिके विसुं;
वीमंसित्वा निसज्जाय, भोजापेत्वा विसज्जयि.
३९. काले वातायनगतो, सन्तं रच्छागतं यतिं;
निग्रोधसामणेरं सो, दिस्वा चित्तं पसादयि.
४०. बिन्दुसारस्स पुत्तानं, सब्बेसं जेट्ठभातुनो;
सुमनस्स कुमारस्स, पुत्तो सो हि कुमारको.
४१. असोको पितरा दिन्नं, रज्जमुज्जेनियञ्हि सो;
हित्वा’गतो पुप्फपुरं, बिन्दुसारे गिलानके.
४२. कत्वा पुरं सकायत्तं, मते पितरि भातरं;
घातेत्वा जेट्ठकं रज्जं, अग्गहेसि पुरे वरे.
४३. सुमनस्स कुमारस्स, देवी तन्नामिका ततो;
गब्भिनी निक्खमित्वान, पाचिनद्वारतो बहि.
४४. चण्डालगाम मगमा, तत्थ निग्रोधदेवता;
तमालपियनामेन, मा पत्वा घरकं अदा.
४५. तदहे’व वरं पुत्तं, विजायित्वा सुतस्स सा;
निग्रोधोति अका नामं, देवता नुग्गहानुगा.
४६. दिस्वा तं जेट्ठचण्डालो, अत्तनो सामिनिं विय;
मञ्ञन्तो तं उपट्ठासि, सत्तवस्सानि साधुकं.
४७. तं महावरुणो थेरो, तदा दिस्वा कुमारकं;
उपनिस्सय सम्पन्नं, अरहा पुच्छि मातरं.
४८. पब्बाजेसि खुरग्गे सो, अरहत्तमपापुणि;
दस्सनायो’प गच्छन्तो, सो ततो मातुदेविया.
४९. दक्खिणेन च द्वारेन, पविसित्वा पुरुत्तमं;
तं गामगामिमग्गेन, याति राजङ्गणे तदा.
५०. सन्ताय इरिया यस्मिं, पसीदि समहीपति;
पुब्बे’व सन्निवासेन, पेमं तस्मिं अजायथ.
५१. पुब्बे किर तयो आसुं, भातरो मधु वाणिजा;
एको मधुं विक्किणाति, आहरन्ति मधुं दुवे.
५२. एको पच्चेकसम्बुद्धो, वणरोगातुरो अहु;
अञ्ञो पच्चेकसम्बुद्धो, तदत्थं मधुवत्थिको.
५३. पिण्डचारिकवत्तेन, नगरं पाविसी तदा;
तित्थं जलत्थं गच्छन्ति, एका चेटी तमद्दस.
५४. पुच्छित्वा मधुकामत्तं, ञत्वा हत्थेन आदिसि;
एसो मध्वापणो भन्ते, तत्थ गच्छा’ति अब्रवि.
५५. तत्थ पत्तस्स बुद्धस्स, वाणिजो सो पसादवा;
विस्सन्दयन्तो मुखतो, पत्तपुरं मधुं अदा.
५६. पुण्णञ्च उप्पतन्तञ्च, पतितञ्च महीतले;
दिस्वा मधुं पसन्नो सो, एवं पणिदही तदा.
५७. जम्बुदीपे एकरज्जं, दानेना’नेन होतु मे;
आकासे योजने आणा, भूमियं योजनेति च.
५८. भातरे आगते आह, एदिसस्स मधुं अदं;
अनुमोदथ तुम्हे तं, तुम्हाकञ्च यतो मधु.
५९. जेट्ठो आह अतुट्ठो सो,
चण्डालो नून सोसियं;
निवासेन्तीति चण्डाला,
कासायानि सदा इति.
६०. मज्झो पच्चेकबुद्धं तं, खिपपारण्णवे इति;
पत्तिदानवचो तस्स, सुत्वा ते चानुमोदिसुं.
६१. आपणा देसिकं यातु, देवित्तं तस्स पत्थयि;
आदिस्समानसन्धि च, रूपं अतिमनोरमं.
६२. असोको मधुदो’सन्धि-मित्तादेवी तु चेटिका;
चण्डालवादी निग्रोधो, तिस्सो सो पारवादिको.
६३. चण्डालवादी चण्डाल-गामे आसि यतो तु सो;
पत्थेसि मोक्खं मोक्खञ्च, सत्त वस्सोव पापुणि.
६४. निविट्ठपेमो तस्मिं सो, राजा’ति तुरितो ततो;
पक्कोसापेसि तं सो तु, सन्तवुत्ती उपागमि.
६५. निसिद ताता’नुरूपे, आसने ता’ह भूपति;
अदिस्वा भिक्खुमञ्ञं सो, सीहासनमुपागमि.
६६. तस्मिं पल्लङ्कमायाते, राजाइति विचिन्तयि;
अज्जा’यं सामणेरो मे, घरे हेस्सति सामिको.
६७. आलम्बित्वा करं रञ्ञो, सो पल्लङ्के समारुहि;
निसीदि राजपल्लङ्के, सेतच्छत्तस्स हेट्ठतो.
६८. दिस्वा तथा निसिन्नं तं, असोको सो महीपति;
सम्भावेत्वान गुणतो, तुट्ठो’तीव तदा अहु.
६९. अत्तनो पटियत्तेन, खज्जभोज्जेन तप्पिय;
सम्बुद्धदेसितं धम्मं, सामणेरमपुच्छितं.
७०. तस्स’प्पमादवग्गं सो, सामणेरो अभासथ;
तं सुत्वा भूमिपालो सो, पसन्नो जिनसासने.
७१. अट्ठ ते निच्चभत्तानि, दम्मि ताता’ति आह तं;