एकूनपञ्ञासतिम परिच्छेद

राजद्वयदीपनो

१. एवं तस्मिं मते तस्स, कातब्बं साधुकारिय;

महादीपादो सेनव्हो, आदाय बलवाहनं.

२. आगम्म नगरं राजा, अहोसि धरणी तले;

आदिकप्पम्हि राजूनं, दस्सन्तो चरियं पिय.

३. सद्धो महाधनो सूरो, मुत्तचागी निरालयो;

याचयोगो महाभोगो, सम्पन्नबलवाहनो.

४. कित्तिया’मलभूताय, तथा तेजो गुणेन च;

सन्निपातंव सो चन्द-सूरियानं निदस्सयि.

५. असङ्किण्ण गुणाकिण्णो, सुविचिण्ण गुणागुणो;

नित्थिण्णपापो निब्बिण्ण-संसारो सारदस्सनो.

६. भरिया तस्स या आसि, सङ्घातं सो भिसेचयि;

महेसीभावे दत्वान, परिहारं यथाभतं.

७. महिन्दं नाम सप्पञ्ञं, कणिट्ठं भातरं सकं;

दत्वा दक्खिणभागं सो, ओपरज्जे’भिसेचयि.

८. अन्तेपुरे’परज्झित्वा, सो रञ्ञा अवधारिते;

सपुत्तदारो वुट्ठाय, अञ्ञातो मलयं अगा.

९. उप्पज्जित्थ तदा पुत्तो, रञ्ञो सङ्घाय देविया;

दस्सेन्तो’व पनादस्स, कुमार रूपमत्तनो.

१०. राजा तं जातमत्तं’व, दिस्वा सन्थुट्ठमानुसो;

सिद्धत्थं लुम्बिनीजातं, राजा सुद्धोदनो विय.

११. धञ्ञपुञ्ञगुणूपेतो, ठपेत्वा दीपमेककं;

जम्बुदीपे’पि कसिणे, रज्जयोग्गोति मे सुतो.

१२. नामदान दिनेयेव, परिहारेन सब्बसो;

ओपरज्जे भिसिञ्चित्वा, दक्खिणं देसमस्स’दा.

१३. युवराजापि मलये, वसन्तो’व महीपतिं;

आराधेत्वा उपायेन, अनुञ्ञतो सभातरा.

१४. निकायत्तय वा सीहि, सद्धिं भिक्खूहि आगतो;

दिस्वा राजानमेत्थेव, सन्धीं’कासि अकुप्पियं.

१५. या तस्स युवराजस्स, भरिया तिस्सा नामिका;

राजिनी सा विजायित्थ, धीतरं सङ्घनामिकं.

१६. कित्तिनामा’पराया च, भरिया सापि खो पन;

विजायि पुत्ते चत्तारो, तथा एकञ्च धीतरं.

१७. तदा राजापि चिन्तेत्वा, एवं सति कणिट्ठको;

निस्सङ्को मयि होतीति, सम्मा मन्तीहि मन्तिय.

१८. धीतरं युवराजस्स, सुरूपिं रूपनामिकं;

कस्सपस्स’त्त पुत्तस्स, विवाहं कारयि बुधो.

१९. दक्खिणं देसमस्सेव, कणिट्ठस्स सदापयि;

राजपुत्तस्स पादापि, पच्चेकं भोगमत्तनो.

२०. रज्जम्हि सब्बं तस्सेव, परिभोगाय दापयि;

केवलन्तु विचारेसि, दीपं दीप हितावहो.

२१. तेसं संवासमन्वाय, उभिन्नं पुञ्ञकम्मिनं;

धञ्ञपुञ्ञगुणूपेता, विजाता पुत्तधीतरो.

२२. कत्वा सब्बोपहारेन, दाठाधातु महामहं;

आरुय्ह वरपासादं, रतनव्हं महीपति.

२३. तदा सोवण्णयस्सापि, सम्बुद्धस्स पुरा ठितं;

सुञ्ञं पिट्ठं सयं दिस्वा, कस्मा एवन्ति संवदि.

२४. ततो अमच्चा आहंसु, नाजानासि महीपति;

महापितुनरिन्दस्स, काले तव नरिस्सरं.

२५. पण्डुराजा इधागम्म, दीपमेतं विनासिय;

सब्बं सारगतं दीपे, समादाय गतो इति.

२६. तं सुत्वा लज्जितो राजा, सयं विय पराजितो;

तदहेव नियोजेसि, अमच्चे बलसङ्गहे.

२७. तदा’व किर आगञ्छि, पण्डुराजकुमारको;

परिभूतो सराजेन, रज्जत्थं कत निच्छयो.

२८. राजा दिस्वा’ति सन्तुट्ठो, कत्तब्बं तस्स कारिय;

महातित्थ मुपागम्म, पट्टनं सेमत्रसो.

२९. महन्तं बलकायञ्च, तस्सोपकरणानि च;

अनुनं पटियादेत्वा, देवसेनंव सज्जितं.

३०. पण्डुराजकुमारेन, सद्धिं सेनापति सकं;

गन्त्वा तं पण्डुराजानं, हन्त्वानिकमितो पुरा.

३१. रतनं सब्बमादाय, दत्वा रज्जं इमस्स च;

न चिरेनेव एहीती, उय्योजेसि महायसो.

३२. सोपि एवं करोमीति, पटिस्सुत्वा महीपतिं;

विन्दित्वा बलमादाय, नाममारुय्ह तं खणे.

३३. परतीरं ततो गन्त्वा, संवुळह बलवाहनो;

विनासयन्तो पच्चन्तं, वारेसि मधुरं पुरं.

३४. द्वारानि पिदहित्वान, पच्छिन्दित्थ गतागतं;

ततो अग्गिं खिपापेसि, गोपुरट्टाल कोट्ठके.

३५. एवं सीहळसेनाय, पविट्ठाय सकं पुरं;

सब्बं विलुम्पमानाय, सेनङ्गं घातयन्तिया.

३६. पण्डुराजा निसम्मेतं, समादाय सकं बलं;

वेगसा तं समागम्म, युद्धं कातुं समारभि.

३७. असम्पुण्ण बलत्ता सो, विद्धो सल्लेन भूपति;

हत्थिक्खन्धगतोयेव, विहाय पुरमत्तनो.

३८. पलायित्वा गतठाने, जीवितं निजमेस्सजि;

भरियाव’स्स तेनासि, सम्पत्ता जीवितक्खयं.

३९. ततो सीहळसेनासा, पविट्ठा निब्भया पुरं;

तत्थ सब्बं विलुम्पित्थ, देवा’सिरपुरं यथा.

४०. सेनापति ततो राज-गेहे भत्तं समेक्खिय;

दीपानितमिमम्हा च, तत्रट्ठञ्च महारहं.

४१. सारं सब्बंसमादाय, देसे च नगरे ठितं;

कत्वा इस्सरियं तत्थ, वसेवत्तिय अत्तनो.

४२. पण्डुराज कुमारं तु, तत्थ रज्जे’भि सिञ्चिय;

कारेत्वा परिहारञ्च, देसं तस्स समप्पिय.

४३. यथारुचिं गहेत्वान, हत्थिअस्से नरे’पि च;

तत्थ तत्थ यथा कामं, वसन्तो अकुतो भयो.

४४. समुद्द तटमागम्म, ठत्वा तत्थ यथासुखं;

कीळन्तो विय नावं सो, समारुय्ह विसारदो.

४५. महातित्थ मुपागम्म, वन्दित्वा धरणी पतिं;

तं सासनं निवेदेत्वा, सारं दस्सेसि आहटं.

४६. राजा साधूति वत्वान, कारेत्वा तस्स सङ्गहं;

सद्धिं सेनाय आगन्त्वा, पकट्ठाय सकं पुरं.

४७. जयपानं पिवित्वान, कत्वा विजयमङ्गलं;

महाधागं पवत्तेत्वा, याचकानं यथा रुचिं.

४८. सब्बं पाकतिकं कासि, सारं दीपे निरालयो;

सोवण्ण पटिमायो च, यथाठाने ठपापयि.

४९. सुञ्ञं रतनपासादे, पिट्ठं पूरेसि सत्थुनो;

कासि रक्खपिधानेन, निब्भयं धरणीतलं.

५०. ततो पट्ठाय दीपंसो, अरीनं दुप्पधंसियं;

कत्वा वड्ढेसि भोगेहि, उत्तरादिकुरुं पिय.

५१. खिन्ना पुब्बस्स राजस्स, काले दीपम्हि पाणिनो;

निब्बुता तं समागम्म, घम्मा विय वलाहका.

५२. तस्स वीसतिमे वस्से, विहारे अभयुत्तरे;

निक्खमित्वा गता हेसुं, पंसुकूलिक भिक्खवो.

५३. युवराजा महिन्दो सो, धुमराजस्स सत्थुनो;

कारापयि घरं रम्मं, दस्सनेय्यं मनोरमं.

५४. बोधिगेहं करोन्तो तं, दिस्वा वड्ढकीनो तदा;

वंसेन साखं आहच्च, भिज्जन्तं वरबोधिया.

५५. किन्तु कातब्बमेत्थाति, युवराजं निवेदयुं;

सो तं तं मुपसंकम्म, महापूजाय पूजिय.

५६. सचे सत्था, हितत्थाय, सम्भूतो सब्बपाणिनं;

लद्धुं पुञ्ञस्स’नग्घस्स, घरस्स करणेति’ध.

५७. साखा गच्छं तु उद्धंव, कातुं सक्का यथाघरं;

एवमाराधयित्वान, वन्दित्वा सङ्घरं गतो.

५८. तदा साखा दुमिन्दस्स, रत्तियं उद्धमुग्गमि;

ततो कम्मकरा सब्बं, आरोचेसुं ससामिनो.

५९. युवराजा’ति सन्तुट्ठो, भातुरञ्ञो निवेदिय;

महापूजाय पूजेसि, विस्सज्जिय बहुधनं.

६०. तथा महिन्दसेनव्हं, परिवेणञ्च कारिय;

सङ्घस्सा’दा सभोगं सो, पुञ्ञा पुञ्ञानिचाचीनि.

६१. अदा सपरिसं भत्तं, वत्थं छत्तमुपाहनं;

तथा गमियभत्तञ्च, नहानञ्च सभत्तकं.

६२. एवं खुद्दानु खुद्दानि, कत्वा पुञ्ञानि सो विभू;

रञ्ञो तेत्तिंसवस्सम्हि, यथाकम्ममुपागमि.

६३. अथ राजा मतेतस्मिं, कणिट्ठमुदयं सकं;

तस्स ठाने ठपेत्वान, सब्बं तस्सेव तस्सदा.

६४. तुलाभारस्स दानेन, दीनानाथे सतप्पयि;

धम्मकम्मेन सोधेसि, निकायत्तयमेकतो.

६५. सोण्णथालीसहस्सं सो, मुत्ताहि परिपूरिय;

ठपेत्वा मणिमेकेकं, तस्सोपरि महारहं.

६६. ब्राह्मणानं सहस्सस्स, सुद्धे रतनभाजने;

भोजेत्वा खीरपायासं, दापेत्वा हेमसुत्तकं.

६७. तथा नवेहि वत्थेहि, अच्छादेत्वा यथारुचिं;

सन्तप्पेसि महन्तेन, परिहारेन पुञ्ञवा.

६८. भिक्खूनं दीपवासीनं, अदासि च तिचीवरं;

अदा सब्बासमित्थीनं, वत्थञ्च सुमनोहरं.

६९. कारेत्वा लोहपासादं, वेजयन्तसरिक्खकं;

वड्ढेसि पटिमं तत्थ, सुवण्णघटकोट्टिमं.

७०. सुत्वा उपोसथागार-भावं सब्ब महेसीनं;

तुच्छो यं नेव होतूति, वासं सङ्घस्स तं अका.

७१. भोगगामे च तस्सदा, रक्खके च नियोजयि;

भिक्खू द्वत्तिंसमत्ताहि, वसन्तूति नियामयि.

७२. गङ्गाय मरियादं सो, कारेसि मणिमेखलं;

तोयनिद्धमनञ्चाका, मणिहीरकवापिया.

७३. कट्ठुन्तनगरे चेव, काणवापिंच बन्धयि;

वेज्जसालञ्च कारेसि, चेतियम्हि गिरिम्हि सो.

७४. बुद्धगामविहारञ्च, विहारं महियङ्गणं;

कूटतिस्स विहारञ्च, भोगगामे न वड्ढयि.