द्विचत्तालीसतिम परिच्छेद

छ राजको

१. सङ्घतिस्सो ततो आसि, असिग्गाहो महीपति;

सासनस्स च रट्ठस्स, वुद्धिकामो नये रतो.

२. ठानन्तरं यथारहं, दत्वा सङ्गण्हिसो जनं;

तदा खुद्दकराजस्स, मोग्गल्लानो चमूपति.

३. वसन्तो रोहणे सुत्वा, सङ्घतिस्सस्स राजतं;

खन्धवारं सयुद्धत्थं, महागल्ले निवेसयि.

४. सङ्घतिस्सो च सुत्वा तं, बलकायमपेसयि;

युज्झितुं तेन तज्जेसि, मोग्गल्लानो महब्बलो.

५. ततो हत्थस्समादाय, गन्त्वा रत्तिविहारकं;

बलं सो सन्निपातेन्तो, वासं तत्थेव कप्पयि.

६. राजा सुत्वा पुना’गन्त्वा, कदल्लादीनिवातके;

युज्झित्वा तं पलापेत्वा, पेसेत्वा बलमत्तनो.

७. सयं पुरमुपागञ्छि, सोपि नट्ठं सवाहिनिं;

पुन पाकतिकं कत्वा, करेहेरमुपागमि.

८. रञ्ञो सेनापति पुत्तं, पेसेत्वा चोरसन्तिकं;

येन केनचि लेसेन, सयं दुक्खिव दुम्मनो.

९. आतुरो विय बाळ्हं सो, होसि मञ्चपरायनो;

राजा सुत्वा पवत्तितं, उपसङ्कम्म तङ्खणे.

१०. मा त्वं सोचि कुमारस्स, सम्मानेत्वानुसासिय;

हन्द त्वं नगरं रक्ख, नते सक्का मया सह.

११. युद्धमण्डलमागन्तुं, गिलानत्ताति योजयि;

उब्बासिते जने सब्बे, विच्छिन्ने राजभोजने.

१२. महापाळिम्हि सम्पक्कं, रञ्ञो भोजनमाहरुं;

राजा द्विस्वा’ति निबिन्नो, याव मन्दो न हेस्सति.

१३. एक्को पीति विचिन्तेत्वा, युद्धाय समासा’गमा;

सद्धिं पुत्तेन आरुय्ह, हत्थिंसन्नद्धवाहनो.

१४. थोकेनेव बलेनागा, पाचिनतिस्सपब्बतं;

एवं उभयतो चूळ-सङ्गामे पच्चुपट्ठिते.

१५. सेनापतिसमित्तद्दु, युद्धमारभि पच्छतो;

पुत्तो दिस्वा नरिन्दस्स, घातेस्सामि इमं इति.

१६. आह राजा निवारेसि, मा ते रुच्चि बलं इदं;

नेव सक्का’धिवासेतुं, अतिमन्दं हनिस्सति.

१७. दुविन्नं बलकायानं, राजामज्झगतो अहु;

ततो सेना द्विधा’होसि, चोरसेनापतीपति.

१८. रञ्ञो नागो मधुकव्ह रुक्खच्छायं समाविसि;

तदा छत्तं पतितस्स, साखमाहच्च भूमियं.

१९. चोरस्स सेना तं दित्वा, हरित्वा सामिनो अदा;

सो तं उस्सापयिछत्तं, ठत्वापब्बतमुद्धनि.

२०. तदा राजबलं राजा, नुनमेसोति चिन्तिय;

गन्त्वा तं परिवारेसि, राजा आसि तदेकको.

२१. हत्थिक्खन्धा तदोरुय्ह-पुत्तं’मच्चञ्च सोहदं;

उपाविसि समीपम्हि, मेरुमज्जरकाननं.

२२. मोग्गल्लानो ततो लद्ध-जयो वाहनमादिय;

सेनापतिंच मित्तद्दुं, तस्स पुत्तञ्च पापिनं.

२३. उपागम्म पुरं राजा, आसी लङ्का तलाधिपो;

ततो चिन्तेसि जीवन्ते, सत्तुम्हि न सुखं इति.

२४. सो सुत्वा पुब्बराजस्स, पुत्तो एत्थाति कुज्झिय;

आणापेसि च तस्सा’सु, हत्थपादानि छिन्दितुं.

२५. उपक्कमि तदा रञ्ञा, आणत्तो पुरिसो खणे;

छिन्दितुं हत्थपादं सो, कुमारो रोदि दुम्मनो.

२६. पूवखादकहत्थं मे, छिन्देय्यं चे तदा अहं;

खादिसं तेन पूवेति, हं सुत्वा राजकम्मिको.

२७. रोदित्वा परिदेवित्वा, राजाणाय दुखद्दितो;

वामं हत्थञ्च पादञ्च, तस्स छिन्दि नराधमो.

२८. जेट्ठतिस्सो पलायित्वा, रञ्ञो पुत्तो’परो अगा;

अञ्ञतो मलयं देसं, मेरुकन्दरनामकं.

२९. राजा’थ ससुता’मच्चो, गन्त्वा वेळुवनं रहो;

चोदितो तत्थ भिक्खूहि, कासावानि समादियि.

३०. भिक्खुवेसं गहेत्वान, रोहणं गन्तुमानसो;

मणिहीरं समागञ्छि, तत्रठा राजसेवका.

३१. सञ्जानित्वा तयोपेते, तेसं पादेवरुज्झिय;

सासनं तस्स पेसेसुं, राजा सुत्वा विसेसतो.

३२. तुट्ठो आणापयि गन्त्वा, सीघमादाय तेजने;

ततो सीहगिरिंनेत्वा, तिस्सङ्कं निरुपद्दवं.

३३. सीसं गण्हथ तत्थेव, रञ्ञो च तनयस्स च;

अमच्चं पन जीवन्त-मानेय्याथ मम’न्तिकं.

३४. मनुस्सा एवमाणत्ता, ते गहेत्वा तयोजने;

नेत्वा सीहगिरिंकातुं, यथावुत्तमुपक्कमुं.

३५. ततो राजसुतो आह, पुरिसे कम्मकारके;

सीसं मे पठमं छेत्वा, देथ मय्हं सुखं इति.

३६. राजपोसा तथा’कासुं, पच्छाछिन्दिंसु राजिनो;

सीसं पस्सथ बालानं, कम्मं कम्मविदूजना.

३७. एवं अनिच्चा भोगाहि, अधुवा असयंवसी;

तत्थ लग्गा कथं निच्चं, सुखं भो न गवेसथ.

३८. रञ्ञो सासनमाहंसु, अमच्चस्स हितेसिनो;

तं सुत्वान हसित्वान, इदं वचनमब्रवि.

३९. छिन्नसीसो मया दिट्ठो, मयि जीवति सामिको;

ठपेत्वा हम्पि सेवामि, अहो अञ्ञञ्हि सामिकं.

४०. इध तं मारयित्वान, छायं तस्स हरिस्सथ;

अहो अञ्ञाणका तुम्हे, मञ्ञे उम्मत्तका इति.

४१. इति वत्वान सो पादे, गहेत्वा सामिनो सयि;

तस्स ते हरणोपायं, अपस्सन्ता यथा तथा.

४२. तस्सापि सीसं छेत्वान, मच्चा आदाय तीणि’पि;

रञ्ञो दस्सेतुमाहच्च, राजा तुसित्थ निब्भयो.

४३. दुट्ठसेना पतिस्सा’दा, ततो मलयराजतं;

असिग्गाहकठानम्हि, तस्स पुत्तं ठपेसि च.

४४. थूपत्तयम्पि छादेसि, वत्थेहि अहतेहि सो;

तथा लङ्कातले सब्बे, थूपेकासि महुस्सवं.

४५. केसधातुञ्च नाथस्स, दाठाधातुं तथेव च;

महाबोधिं ससक्कच्चं, महापूजाय सक्करि.

४६. सब्बं वेसाखपूजादिं, चारित्तंनुगतं अका;

धम्मकम्मेन सोधेसि, सब्बं सुगतसासनं.

४७. पिटकानञ्च सज्झायं, महापूजाय कारयि;

लाभं दत्वा तिरेकेन, पूजयित्थ बहुस्सुते.

४८. भिक्खूनं दीपवासीनं, सब्बेसं चीवरं अगा;

आवासेसु च सब्बेसु, कथिनं अत्थरापयि.

४९. पटिमायो च कारेसि, जिण्णञ्च पटिसङ्खरि;

लोणक्खेत्तञ्च पादासि, सङ्घस्स तिसताधिकं.

५०. कारपिट्ठिम्हि कारेसि, मोग्गल्लान विहारकं;

विहारा पिट्ठिगामञ्च, सगामं वटगामकं.

५१. तथा चेतियगेहञ्च’-कासि रक्खविहारके;

विहारं नं बहुन्नं सो, भोगगामे बहू अदा.

५२. एवं पुञ्ञानी सो’कासि, अप्पमेय्यानि भूमिपो;

सम्पत्तीनमनिचत्तं, सरन्तो पुब्बराजिनो.

५३. तदा केनचि दोसेन, कुद्धोमलयराजिनो;

सरित्वा पुब्बराजस्स, कतं तेन विरूपकं.

५४. उपायेन गहेत्वान, हत्थपादञ्च छेदयि;

तं सुत्वा सो असिग्गाहो, सपुत्तो रोहणंगतो.

५५. वसन्तो तत्थ सो कत्वा, हत्थे जनपदं लहुं;

जेट्ठसिस्समुपगञ्छि, निलीनं मलये ठितं.

५६. सद्धिं तेनसघातेन्तो, रट्ठं जनपदं खणे;

दोळपब्बतमागम्म, खन्धावारं निवेसयि.

५७. राजा सुत्वान तं सब्बं, सन्नद्धबलवाहनो;

खन्धावारं निवेसेसि, गन्त्वा तस्सेव सन्तिकं.

५८. तदा पज्जररोगेन, मनुस्साराजिनो बहू;

उपद्दुता मता आसुं, तं सुत्वा सो असिग्गहो.

५९. युद्धमारभिवेगेन, रञ्ञो सेनातिदुब्बला;

पभिज्जित्वा पलायित्थ, राजापच्छा पलायि सो.

६०. दिस्वा एकाकिनं यन्तं, सीहपब्बतसन्तिके;

असिग्गाहो महाराजं, मारयित्थ सपरिसं.

६१. ओहीनं पच्छतो जेट्ठ-तिस्सम्पि पन मारितुं;

सासनं तस्स पेसेसि, एहि राजा भवाहीति.

६२. सो तञ्ञत्वा पलायित्वा, निवत्तो मलयं अगा;

कथञ्हि लद्धं किच्छेन, रज्जंसो देति मे इति.

६३. एवं खो दल्लनामं सो, मोग्गल्लानं नरिस्सरं;

मारेत्वा छहि वस्सेहि, सम्पत्तबलवाहनो.

६४. अथा’गन्त्वा असिग्गाहो, अनुराधपुरं वरं;

राजा हुत्वा पवत्तेसि, आणाचक्कं महीतले.

६५. स सिलामेघवण्णव्हो, सङ्घं बोधिञ्च वन्दिय;

थूपत्तयञ्च सक्कासि, महापाळिञ्च वड्ढयि.

६६. पायासं’दासि सङ्घस्स, सप्पिफाणितसङ्खतं;

छातके अतिकिच्छम्हि, परिस्सावनमेव च.

६७. सब्बदानेन सङ्गण्ही, कपणद्धिवणिब्बके;

पूवमूलधनंचा’दा, कुमारानं महादयो.

६८. विहारे अभये बुद्धं, पूजयित्थ सीलामयं;

जिण्णञ्च गेहं तस्सा’का, नानारतनचित्तिकं.

६९. कोलवापिञ्च दत्वान, आरक्खत्थं जिनस्स सो;

पूजं सब्बोपहारेहि, सब्बकालं पवत्तयि.

७०. एवं तस्मिं महीपाले, वसन्ते पुञ्ञभाजने;

नायको सिरिनागव्हो, जेट्ठतिस्सस्स मातुलो.

७१. गन्त्वान परतीरं सो, आदाय दमिळे बहू;

आगन्त्वा उत्तरं देसं, गण्हितुं तमुपक्कमि.

७२. राजापि सुत्वा तं गन्त्वा, युज्झित्वा राजमित्तके;

गामे हन्त्वान तं तेन, दमिळे सद्धिमागते.

७३. हतसेसे गहेत्वान, कत्वा परिभवं बहुं;

अदासि दासे कत्वान, विहारेसु तहिं तहिं.

७४. एवंसम्पत्तविजये, पुरमागम्मभूमिपे;

सब्बं रट्ठं विसोधेत्वा, वसन्ते अकुतो भये.