तेवीसतिम परिच्छेद
योधलाभो
१. बललक्खणरूपेति,
तेजोजवगुणेहि च;
अग्गो हुत्वा महाकायो,
सो च कण्डूलवारणो.
२. नन्दीमित्तो सुरनिमिलो, महासोणो गोट्ठयिम्बरो;
थेरपुत्ताभयो भरणो, वेळुसुमनो तथेव च.
३. खञ्जदेवो फुस्सदेवो, लभिय्य वसभोपि च;
एते दस महायोधा, तस्सा’हेसुं महब्बला.
४. अहु एळारराजस्स, मित्तो नाम चमूपति;
तस्स कम्मन्तगामम्हि, पाचीनखण्डराजिया.
५. चित्तपब्बतसामन्ता, अहु भगिनिया सुतो;
कोसोहितवत्थगुय्हो, मातुलस्सेव नामतो.
६. दूरम्पि परिसप्पन्तं, दहरं तं कुमारकं;
आबज्झ नन्दिया कट्यं, निसदम्हि अबन्धिसु.
७. निसदं कड्ढतो तस्स, भूमियं परिसप्पतो;
उम्मारातिक्कमे नन्दि, सा छज्जति यतो ततो.
८. नन्दिमित्तोति ञायित्थ, दसनागबलो अहु;
वुद्धो नगरमागम्म, सो उपट्ठासि मातुलं.
९. थूपादीसु असक्कारं, करोन्तो दमिळे तदा;
ऊरुं अक्कम्मपादेन, हत्थेन इतरं तुसो.
१०. गहेत्वा सम्पदालेत्वा, बहिक्खपतिं थामवा;
देवा अन्तरधापेन्ति, तेन खित्तं कळेवरं.
११. दमिळानं खयं दिस्वा, रञ्ञो आरोचयिं सुतं;
‘‘सहोट्टं गण्हथेतं’’ति, वुत्तं कातुं न सक्खिसुं.
१२. चिन्तेसि नन्दिमित्तो सो, ‘‘एवम्पि करतो मम;
जनक्खयो केवलञ्हि, नत्थि सासनजोतनं.
१३. रोहणे खत्तिया सन्ति, पसन्नं रतनत्तये;
तत्थ कत्वा राजसेवं, गण्हित्वा दमिळे’खिले.
१४. रज्जं दत्वा खत्तियानं, जोतेस्सं बुद्धसासनं’’;
इति गन्त्वा गामणिस्स, तं कुमारस्स सावयि.
१५. मातुया मन्तयित्वा सो, सक्कारं तस्स कारयि;
सक्कतो नन्दिमित्तो सो, योधो वसि तदन्तिके.
१६. काकवण्णो तिस्सराजा, वारेतुं दमिळिसदा;
महागङ्गाय तित्थेसु, रक्खं सब्बेसु कारयि.
१७. अहु दीघाभयो नाम, रञ्ञो’ञ्ञ भरिया सुतो;
कच्छकतित्थे गङ्गाय, तेन रक्खमकारयि.
१८. सो रक्खाकरणत्थाय, समन्ता योजनद्वये;
महाकुलम्हा एकेकं, पुत्तं आणापयि तहिं.
१९. कोट्ठिवाले जनपदे, गामे खण्डकविट्ठिके;
सत्तपुत्तो कुलपति, सङ्घो नामा’सि इस्सरो.
२०. तस्सापि धूतं पाहेसि, राजपुत्तो सुतत्थिको;
सत्तमो निमिलो नाम, दसहत्थिबलो सुतो.
२१. तस्स अकम्मसीलत्ता, खीयन्ता छपि भातरो;
रोचयुं तस्स गमनं, न तु माता पिता पन.
२२. कुज्झित्वा सेसभातूनं, पातोयेव तियोजनं;
गन्त्वा सुरग्गमेयेव, राजपुत्तं अपस्सिसो.
२३. सो तं विमंसनत्थाय, दूरे किच्चे नियोजयि;
चेतिय पब्बता सन्ने, द्वार मण्डलगामके.
२४. ब्राह्मणो कुण्डलो नाम, विज्ज ते मे सहायको;
समुद्दपारे भण्डानि, तस्स विज्जन्ति सन्तिके.
२५. गन्त्वा तं तेन दिन्नानि, भण्डकानि इधा’हर;
इति वत्वान भोजेत्वा, लेखं दत्वा विस्सज्जयि.
२६. ततो नव योजनञ्हि, अनुराधपुरं इदं;
पुब्बण्हेयेव गन्त्वान, सो तं ब्राह्मण मद्दस.
२७. ‘‘न्हत्वा वापियं तात, एही’’ति आह ब्राह्मणो;
इधा’नागत पुब्बत्ता, न्हत्वान तिस्सवापियं.
२८. महाबोधिञ्च पूजेत्वा, थूपारामे च चेतियं;
नगरं पविसित्वान, पस्सित्वा सकलं पुरं.
२९. आपणा गन्धमादाय, उत्तर द्वारतो ततो;
निक्खम्मुप्पल खेत्तम्हा, गहेत्वा उप्पलानि च.
३०. उपागमि ब्राह्मणं तं, पुट्ठो तेना’ह सो गतिं;
सुत्वा सो ब्राह्मणो तस्स, पुब्बागममिधागमं.
३१. विम्हितो चिन्तयी एवं, ‘‘पुरिसा जानीयो अयं;
सचे जानेय्य एळारो, इमं हत्थे करिस्सति.
३२. तस्मा’यं दमिळा’सन्ने, वासेतुं नेव अरहति;
राजपुत्तस्स पितुनो, सन्तिके वासमरहति’’.
३३. एव मेवं लिखित्वान, लेखं तस्स समप्पयि;
पुण्णवड्ढन वत्थानि, पण्णाकारे बहूपि च.
३४. दत्वा तं भोजयित्वा च, पेसेसी सखिसन्तिकं;
सो वड्ढमानच्छायायं, गत्वा राजसुतन्ति कं.
३५. लेखञ्च पण्णाकारे च, राजपुत्तस्स अप्पयि;
तुट्ठो आह ‘‘सहस्सेन, पसादेथ इम’’न्ति सो.
३६. इस्सं करिंसु तस्स’ञ्ञे, राजपुत्तस्स सेवका;
सो तं दससहस्सेन, पसादापेसि दारकं.
३७. तस्स केसं लिखापेत्वा, गङ्गायेव नहापिय;
पुण्णवड्ढन वत्थयुगं, गन्धमालञ्च सुन्दरं;
अच्छादेत्वा विलिम्पेत्वा, मण्डयित्वा सुरूपकं.
३८. सीसं दुकूलपट्टेन, वेठयित्वा उपानयुं;
अत्तनो परिहारेन, भत्तं तस्स अदापयि.
३९. अत्तनो दससहस्स-अग्घनसयनं सुभं;
सयनत्थं अदापेसि, तस्स योधस्स खत्तियो.
४०. सो सब्बं एकतो कत्वा, नेत्वा मातापितन्तिकं;
मातुया दससहस्सं, सयनं पितुनो अदा.
४१. तंयेव रत्तिं आगन्त्वा, रक्खठाने अद्दस्सयि;
पभाते राजपुत्तो तं, सुत्वा तुट्ठमनो अहु.
४२. दत्वा परिच्छदं तस्स, परिवारजनं तथा;
दत्वा दससहस्सानी, पेसेसि पितुसन्तिकं.
४३. योधो दससहस्सानि, नेत्वा मातापितन्तिकं;
तेसं दत्वा काकवण्ण-तिस्सो राजा मुपागमि.
४४. सो गामणिकुमारस्स, तमप्पेसि महीपति;
सक्कतो सुरनिमिलो, योधो वसि तदन्तिके.
४५. कुटुम्बरिकण्णिकायं,
हुन्दरीवापि गामके;
तिसस्स अट्ठमो पुत्तो,
अहोसि सोण नामको.
४६. सत्तवस्सिककालेपि, तालगच्छे अलुञ्चि सो;
दस वस्सिककालम्हि, ताले लुञ्चिमहब्बलो.
४७. काले न सो महासोणो,
दस हत्थि बलो अहु;
राजा तं तादिसं सुत्वा,
गहेत्वा पितुसन्तिका.
४८. गामणिस्स कुमारस्स, अदासि पोसनत्थिको;
तेन सो लद्धसक्कारो, योधो वसि तदन्तिके.
४९. गिरिनामे जनपदे, गामे निच्छेलविट्ठिके;
दसहत्थिबलो आसि, महानागस्स अत्रजो.
५०. लकुण्टकसरीरत्ता, अहु गोट्ठक नामको;
करोन्ति केळिपरिहासं, तस्स जेट्ठा छ भातरो.
५१. ते गन्त्वा मासखेत्तत्थं, कोट्टयित्वा महावनं;
तस्स भागं ठपेत्वान, गन्त्वा तस्स निवेदयुं.
५२. सो गन्त्वा तं खणंयेव, रुक्खे इम्बरसञ्ञिते;
लुञ्चित्वान समं कत्वा, भूमिं गन्त्वा निवेदयि.
५३. गन्त्वान भातरो तस्स, दिस्वा कम्मन्त मब्भुतं;
तस्स कम्मं कित्तयन्ता, आगच्छिंसु तदन्तिकं.
५४. तदुपादाय सो आसि, गोट्ठयिम्बरनामको;
तथेव राजा पाहेसि, तम्बि गामणिसन्तिकं.
५५. कोटिपब्बतसामन्ता, कित्तिगामम्हि इस्सरो;
रोहणो नाम गहपति, जातं पुत्तकमत्तनो.
५६. समान नामं कारेसि, गोट्ठकाहयराजिनो;
दारको सो बली आसि, दसद्वादसवस्सिको.
५७. असक्कुणेय्यपासाणे, उद्धत्तुं चतुपञ्चहि;
कीळमानो खिपि तदा, सो कीळागुळके विय.
५८. तस्स सोळसवस्सस्स, पिता गदमकारयि;
अट्ठतिंसङ्गुलवट्टं, सोळसहत्थदीघकं.
५९. कालानं नाळिकेरानं,
खन्धे आहच्च ताय सो;
ते पातयित्वा तेनेव,
यो धो सो पाकटो अहु.
६०. तथेव राजा पाहेसि, तम्पि गामणिसन्तिके;
उपट्ठाको महासुम्म-थेरस्सा’सि पिता पन.
६१. सो महासुम्मथेरस्स, धम्मं सुत्वा कुटुम्बिको;
सोतापत्तिफलं पत्तो, विहारे कोळपब्बते.
६२. सोतु सञ्जातसंवेगो, आरोचेत्वान राजिनो;
दत्वा कुटुम्बं पुत्तस्स, पब्बजि थेरसन्तिके.
६३. भावनं अनुयुञ्जित्वा, अरहत्तमपापुणि;
पुत्तो तेन’स्स पञ्ञायि, थेरपुत्ताभयो इति.
६४. कप्पकन्दरगामम्हि, कुमारस्स सुतो अहु;
भरणो नाम सो काले, दसद्वादसवस्सिके.
६५. दारकेहि वनं गन्त्वा’-नुबन्धित्वा ससे बहू;
पादेन पहरित्वान, द्विखण्डं भूमियं खिपि.
६६. गामिकेहि वनं गन्त्वा, सोळसवस्सिको पन;
तथेव पातेसि लहुं, मिग गोकण्णसूकरे.
६७. भरणो सो महायोधो,
तेनेव पाकटो अहु;
तथेव राजा वासेसि,
तम्पि गामणिसन्तिके.
६८. गिरिगामे जनपदे, कुटुम्बियङ्गणगामके;
कुटुम्पिवसभो नाम, अहोसि तत्थ सम्मतो.
६९. वेळो जनपदो तस्स, सुमनो गिरिभोजको;