वासमालिनीक्य

नमो तस्स भगवतो अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स

१. वुड्ढोपि जिनानं, बुद्धोसि विजानं;

पुब्बोदिति माहं, कुब्बोमि विमानं.

(तनुमज्झागाथा)

२. महासमतकूलं, नरापवरपूजं;

जहा अभयपूरं, नमा कनकरूपं.

(कुमारललितागाथा)

३. नरासभसुबुद्धं, पजामतनुरुत्तं;

दयाकरमुदुत्तं, नमाम ह उसुक्कं.

(कुमारललितागाथा)

४. हितं वहसुसीलो, पमोदति सुखत्ते;

नमे तमपबुद्धं, जिनं गतसुखन्तं.

(कुमारललितागाथा)

५. बन्धु च सन्तकिलेसो, यो पितवण्णपभासो;

गोतमगोत्तसुञ्ञतो, तस्स नमो नरसीहो.

(चित्रपदागाथा)

६. बुद्धं सुद्धं लोकेसीतं, उक्कं युत्तं योगे हं;

वन्तातीतं ओघे सीदं, वन्दापीहं सोकेहीहं.

(विज्जुम्मालागाथा)

७. भोगवती योपखमी, सीतदया लोकसखा;

धातुतये कित्ति स वे, दातु जये-तस्स च मे;

(माणवकगाथा)

८. मानितो लुखो रुतोथ, सन्निभो सुभो सुखो च;

जानितो धरो नमो च, तस्स यो थुतो गुणोव.

(समानिकागाथा)

९. जयं धजं पजापुगे, ठितं लिलं महासुखे;

सुभं फुटं पभं नमे, हितं सुखं ददातु मे.

(पमाणिकागाथा)

१०. पुण्णपुञ्ञजनितसुभं, जातिञातिथुतियगुणं;

भेदवेरविमलजिनं, ञाणपादचरण-महं.

(हलमुखीगाथा)

११. सति मति सुचि यो-भासो, थुति मुनि सुखितो कायो;

मनुजपुमसुतो नाथो, जयवर मु-सभो दातो.

(भुजगसुसुगाथा)

१२. यो बुद्धो पवरो लिलो पुगे,

लोकुत्तो अभयो ठितो सुखे;

उत्तिण्णं निसभं हितं वहे,

मोनिन्दं विमलं जिनं नमे.

(सुद्धविराजितगाथा)

१३. देविन्दं वरगणथेरिन्दं,

निट्ठानं भवजननिब्बानं;

निद्दोसं रणरजनिप्फोटं,

वन्दे-हं सुभमुखसोण्णेमं.

(पणवगाथा)

१४. गोतमगोत्ते केतुव ञातं,

लोकजखेत्ते मेरुव जातं;

थन्दिलजेट्ठे भेदितमारं,

पण्डितमज्झे मेधिव भाणं;

मन्तिय वन्दे सेवितनाथं.

(रुम्मवतीगाथा)

१५. बुद्धो सुक्को अमितगुणीसो,

युत्तो मुत्तो ससिव तिमीतो;

खे यो तेजो तपसिव अक्को,

फेलो थेतो तव नमकारो.

(मत्तागाथा)

१६. यो जितमारे वे अजि सब्बं,

थो मितसारे हे-धितपत्तं;

संसितपुण्णो सो नमि तस्स,

पण्डितफुल्लो सो मतिकस्स.

(चम्पकमालागाथा)

१७. कनकरूप मूपमेय्यकं,

पवरसूर पूजसेवतं;

कमलभूम धूरदेसकं,

नरमरूप रू नमे त-हं.

(मनोरमागाथा)

१८. देवे गते द्वेवारा गमासि,

सेले चले ये ञाता पचायि;

उद्धं तले तेवासं अकासि,

बुद्धं मते एसाहं नमामि.

(उब्भासकन्तगाथा)

१९. उक्के सुनुतं पुथुकञ्च थेरं,

वुत्ते सुखुमं उजुकं तथेतं;

दिब्बे पटिमं किरियं वदेतं,

इद्धे महितं कथितं नमेहं.

(उपट्ठितगाथा)

२०. दिब्बस्स पूरे पवरेहि गुत्तो,

सिद्धत्थ भूते नगरेहि वुट्ठो;

सङ्कस्स पूरे म-गणेहि बुद्धो,

अञ्ञत्थ पूजे पनमे नि कुब्बो.

(इन्दवजिरागाथा)

२१. सुभं थुतं यो रजतं बलत्थं,

युगं हुतं सो कनकं कमत्थं;

चितं ठितं लोहितकं मनापं,

लिलं इतं सोरचि तं नमाहं.

(उपेन्दवजिरागाथा)

२२. पिनितं विणं सखिलं यजि तं,

सुसुखं धुजं बिलुवं नियुतं;

ठपियं सिमं थुनुतं पुथुलं,

नमि हं खिणं सुखुमं मुदुकं.

(सुमुखीगाथा)

२३. सोगति बोधयिं गाहिय पत्तं,

ओतरि सोनमि जानित अत्थं;

भूपति पूजयि साकिय वंसं,

सूजधि ऊपधि भासित धम्मं.

(दोधकगाथा)

२४. चत्तारो-मे याचिते सो पवुत्थे,

लद्धा भोगे कामिते ओघमुत्ते;

कत्ता तोसे-तं नमे चोलयुत्ते,

तत्था-लोके तंपते खो पदुक्के.

(सालिनीगाथा)

२५. सत्ता-लोको सरितो यो धजुक्कं,

तत्था-गोपो रचियो-नोज-मुद्धं;

भद्दा-सोको-पचितो-भो पबुद्धं,

सद्धायोगो भजि सो-हो-नमुच्चं.

(वातोम्पीगाथा)

२६. ञातमरूनं उपरि ठितानं,

वालपसूकं हुवति जिनानं;

देवसुयामो जिनमिति ञातो,

तेन सुखा-भो विनमि इदा सो.

(सिरीगाथा)

२७. पुण्णकेन कुसुमेन सेवतं,

कुञ्जरेव थुनुतेन खे गतं;

सुन्दरेन नमि तेन मे जयं,

पुञ्ञतेजकरि-धेस वे ददं.

(रथोद्धतागाथा)

२८. मातु आयु खिणु-के इह पुब्बे,

तासु साधु विसुते-दिसकुच्चे;

वात ताल खचितेनि-ध सोण्णे,

‘‘तात तात’’ यजि ते-तिस वन्दे.

(स्वागतगाथा)

२९. उपरि कमलयोनि सोभितं,

जुहति धवलजोति-दोसितं;

सुकरि य-मतबोधि-मोचितं,

सुनमि चरणलोकि-धो-रिमं.

(भद्दिकागाथा)

३०. वने जिनो यो विनयं सुपेक्खि-मं,

मते ठितो-भो दिजकं दुबज्जितं;

अघे-निधो खोभि-तरं मुने-च्छि-दं,

नमे-भितो बोधिमहं लुख-ज्झितं.

(वंसट्ठगाथा)

३१. यो जाति-दोमानी-मुपासि लम्बि तं,

कोधेहि लोकेहि दुभासि पण्डितं;

पूरेपि मूलेपि पहासि दिट्ठिकं,

सब्बेहि पत्तेहि नमामि इच्छितं.

(इन्दवंसागाथा)

३२. वेरञ्जके पूरवरे विभूसिते,

नेलञ्जने दूमवने विकूजिते;

खेमङ्करे थूलतरे विदू सिते,

एत-ङ्गमे पून नमे विरूपि वे.

(इन्दवंसागाथा)

३३. अधुनापि स सारिसुतो निमलं,

तमुपासि मतापि कुतो चि नयं;

करुणायि ध याचि बुधो विनयं,

गरुकापि नमामि सु-यो जित-हं.

(तोटकगाथा)

३४. जनवरो मुनि सो सरितो वने,

वसभतो उदितो-परि गोतमे;

गमनसो गुणिको गमि-तो नमे,

नगर-दो जुति-मो घतितो-सथे.