दाठावंसो |ओ०.०००१|
नमो तस्स भगवतो अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स
१. विसारदं वादपथाति वत्तिनं,
तिलोकपज्जोतमसय्हसाहिनं;
असेस ञेय्यावरणप्पहायिनं,
नमामि सत्थारमनन्तगोचरं.
२. |ओ०.०००२|
तिलोक नाथप्पभवं भयापहं,
विसुद्धविज्जाचरणेहि सेवितं;
पपञ्च संयोजनबन्धनच्छिदं,
नमामि धम्मं निपुणं सुदुद्दसं.
३. पसादमत्तेन’पि यत्थ पाणिनो,
फूसन्ति दुक्खक्खयमच्चुतं पदं;
तमाहुणेय्यं सुसमाहितिन्द्रियं,
नमामि सङ्घं मुनिराजसावकं.
४. विभुसयं काळकनागरन्व यं,
परक्कमो कारुणिको चमूपति;
गवेसमानो जिनसासनस्स यो,
विरूळ्हिमत्थञ्च जनस्स पत्थयं.
५. |ओ०.०००३|
सुधामयूखामल पण्डुवंसजं,
विरूळ्हसद्धं मुनिराजसासने;
पियं वदं नीतिपथानुवत्तिनिं,
सदा पजानं जनिकं’व मातरं.
६. पियं परक्कन्तिभुजस्स राजिनो,
महेसि मच्चुन्नतखुद्धिसम्पदं;
विधाय लीलावतिमिच्छितत्थदं,
असेस लङ्कातलरज्जलक्खियं.
७. कुमारमाराधितसाधुमन्तिनं,
महादयं पण्डुनरिन्द वंसजं;
विधाय सद्धं मधुरिन्दनामकं,
सुसिक्खीतं पावचने कलासु च.
८. |ओ०.०००४|
नरिन्दसुञ्ञं सुचिरं तिसीहळं,
इतिप्पतीतं अयसं अपानुदि;
चिरं पणीतेन च चिवरादिना,
सुसञ्ञते संयमिनो अतप्पयि.
९. चिरट्ठितिं पावचनस्स इच्छता,
कतञ्ञुना विक्कम बुद्दिसालिना;
सतीमता चन्दिम बन्धुकित्तिना,
सगारवं तेन’भीयाचितो अहं.
१०. सदेस भासाय कवीहि सीहळे,
कतम्पि वंसं जिनदन्तधातुया;
निरुत्तिया मागधिकाय वुद्धिया,
करोमि दीपन्तरवासिनं अपि.
११. |ओ०.०००५|
जीनो’यमिद्धे अमरव्हये पुरे,
कदाचि हुत्वान सुमेधनामको;
सवेदवेदङ्गविभागकोविदो,
महद्धने विप्पकुलम्हि माणवो.
१२. अहञ्हि जातिब्यसनेन पीळितो,
जराभिभुतो मरणेन ओत्थटो;
सिवं पदं जातिजरादिनिस्सटं,
गवेसयिस्सं’ति रहो विचिन्तिय.
१३. अनेकसङ्खं धनधञ्ञसम्पदं,
पतिट्ठपेत्वा कपणेसि दुच्चजं;
अनप्पके पेमभरानुबन्धिनो,
विहाय मित्ते च सुतेच बन्धवे.
१४. |ओ०.०००६|
पहाय कामे निखिले मनोरमे,
घराभिनिक्खम्म हिमाचलन्तिके;
महीधरं धम्मिकनाम विस्सुतं,
उपेच्च नानातरुराजिभुसितं.
१५. मनोनुकूले सुरराजनिम्मीते,
असम्मिगानं अगतिम्हि अस्समे;
निवत्तचीरो अजिनक्खिपं वहं,
जटाधरो तापस वेसमग्गही.
१६. सुसञ्ञतत्तोपरिवारि तिन्द्रियो,
फलाफलादीहि पवत्तयं तनुं;
गतो अभिञ्ग्ञासु च पारमिं वसी,
तहिं समापत्ति सुखं अविन्दि सो.
१७. |ओ०.०००७|
सुसज्जिते रम्मपुराधिवासिना,
महाजनेन’त्तमनेन अञ्जसे;
पथप्पदेसे अभियन्तमत्तनो,
अनिट्ठितेयेव सुमेध तापसो.
१८. अगाधञेय्योदधीपारदस्सिनं,
भवन्तगुं निब्बनथं विनायकं;
अनेकखीणासवलक्खसेवितं,
कदा चि दीपङ्करबुद्धमद्दस.
१९. ततो ससङ्घस्स तिलोकभत्तुनो,
परिच्चजित्वान तनुम्पि जीवितं;
पसारयित्वान जटाजिनादिकं,
विधाय सेतुं तनुमेव पल्लले.
२०. |ओ०.०००८|
अनक्कमित्वा कललं महादये,
सभिक्खुको गच्चतु पिट्ठिया इति;
अधिट्ठहित्वान निपन्नको तहिं,
अनाथ मेतं तिभवं समेक्खिय.
२१. दयाय सञ्चोदितमानसो जने,
भवण्णवा उद्धरितुं दुखद्दिते;
अकासि सम्बोधिपदस्स पत्तिया,
महाभिनीहारमुदग्गविक्कमो.
२२. |ओ०.०००९|
अथो विदित्वा वसिनो तमासयं,
अदासि सो व्याकरणं महामुनि;
ततो पुरं तम्हि तथागते गते,
सयंवसी सम्मसि पारमिगुणे.
२३. ततो च कप्पानमलीनविक्कमो,
असंखिये सो चतुरो सलक्खके;
तहिं तहिं जातिसु बोधिपाचने,
विसुद्धसम्भारगुणे अपूरयि;
अथाभिजातो तुसिते महायसो,
विसुद्धसम्बोधिपदोपलद्धिया;
उदिक्खमानो समयं दयाधनो,
चिरं विभुतिं अनुभोसि सब्बसो.
२५. |ओ०.००१०|
सहस्ससङ्खा दसचक्कवालतो,
समागतानेकसुराधिपादिहि;
उदग्गुदग्गेहि जिनत्तपत्तिया,
सगारवं सो अभिगम्म याचितो.
२६. ततो चवित्वा कपिळव्हये पुरे,
सदा सतो सक्यकुलेककेतुनो;
अहोसि सुद्धोदनभुमिभत्तुनो,
महादिमायाय महेसिया सुतो.
२७. |ओ०.००११|
विजातमत्तो’व वसुन्धराय सो,
पतिट्ठहित्वान दिसा विलोकयी;
तदा अहेसुं विवटङ्गना दिसा,
अपूजयुं तत्थ च देवमानुसा.
२८. आधारयुं आतपवारणादिकं,
अदिस्समानाव नभम्भि देवता;
पदानि सो सत्त च उत्तरामुखो,
उपेच्च निच्छारयि वाचमासभिं.
२९. यथत्थसिद्धत्तकुमारनामको,
महब्बलो योब्बनहारिविग्गहो;
उतुत्तयानुच्छविकेसु तीसु सो,
नुभोसि पासादवरेसु सम्पदं.
३०. |ओ०.००१२|
कदाचि उय्यानपथे जराहतं,
तथातुरं कालकतञ्च संयमिं;
कमेन दिस्वान विरत्तमानसो,
भवेसु सो पब्बजितुं अकामयि.
३१. सपुप्फदीपादीकरेहि रत्तियं,
पुरक्खतो सो तिदिवाधिवासिहि;
सछन्नको कन्तकवाजियानतो,
ततो महाकारुणिको’भिनिक्खमि.
३२. कमेन पत्वान अनोममापगं,
सुधोतमुत्ताफलहारिसेकते;
पतिट्ठहित्वा वरमोळिबन्धनं,
सितासिलूनं गगने समुक्खिपी.
३३. |ओ०.००१३|
पटिग्गहेत्वा तिदसानमिस्सरो,
सुवण्नचङ्गोटवरेन तं तदा;
तियोजनं नीलमणीहि चेतियं,
अकासि चूळामणिमत्तनो पुरे.
३४. ततो घटीकारसरोजयोनिना,
समाहटं धारयी चीवरादिकं;
अथो सकं वत्थयुगं नभत्थले,
पसत्थवेसग्गहणो समुक्खिपी.