६. सन्दिट्ठिकनिब्बानसुत्तं

४७. ‘‘‘सन्दिट्ठिकं निब्बानं सन्दिट्ठिकं निब्बान’न्ति, आवुसो, वुच्चति. कित्तावता नु खो, आवुसो, सन्दिट्ठिकं निब्बानं वुत्तं भगवता’’ति?

‘‘इधावुसो, भिक्खु विविच्चेव कामेहि…पे… पठमं झानं उपसम्पज्ज विहरति. एत्तावतापि खो, आवुसो, सन्दिट्ठिकं निब्बानं वुत्तं भगवता परियायेन…पे….

‘‘पुन चपरं, आवुसो, भिक्खु सब्बसो नेवसञ्ञानासञ्ञायतनं समतिक्कम्म सञ्ञावेदयितनिरोधं उपसम्पज्ज विहरति, पञ्ञाय चस्स दिस्वा आसवा परिक्खीणा होन्ति. एत्तावतापि खो, आवुसो, सन्दिट्ठिकं निब्बानं वुत्तं भगवता निप्परियायेना’’ति. छट्ठं.