५. पञ्ञासुत्तं

२५. ‘‘यतो खो, भिक्खवे, भिक्खुनो पञ्ञाय चित्तं सुपरिचितं होति, तस्सेतं, भिक्खवे, भिक्खुनो कल्लं वचनाय – ‘खीणा जाति, वुसितं ब्रह्मचरियं, कतं करणीयं, नापरं इत्थत्तायाति पजानामी’’’ति.

‘‘कथञ्च, भिक्खवे, भिक्खुनो पञ्ञाय चित्तं सुपरिचितं होति? ‘वीतरागं मे चित्त’न्ति पञ्ञाय चित्तं सुपरिचितं होति; ‘वीतदोसं मे चित्त’न्ति पञ्ञाय चित्तं सुपरिचितं होति; ‘वीतमोहं मे चित्त’न्ति पञ्ञाय चित्तं सुपरिचितं होति; ‘असरागधम्मं मे चित्त’न्ति पञ्ञाय चित्तं सुपरिचितं होति; ‘असदोसधम्मं मे चित्त’न्ति पञ्ञाय चित्तं सुपरिचितं होति; ‘असमोहधम्मं मे चित्त’न्ति पञ्ञाय चित्तं सुपरिचितं होति; ‘अनावत्तिधम्मं मे चित्तं कामभवाया’ति पञ्ञाय चित्तं सुपरिचितं होति; ‘अनावत्तिधम्मं मे चित्तं रूपभवाया’ति पञ्ञाय चित्तं सुपरिचितं होति; ‘अनावत्तिधम्मं मे चित्तं अरूपभवाया’ति पञ्ञाय चित्तं सुपरिचितं होति. यतो खो, भिक्खवे, भिक्खुनो पञ्ञाय चित्तं सुपरिचितं होति, तस्सेतं, भिक्खवे, भिक्खुनो कल्लं वचनाय – ‘खीणा जाति, वुसितं ब्रह्मचरियं, कतं करणीयं, नापरं इत्थत्तायाति पजानामी’’’ति. पञ्चमं.