३. तण्हामूलकसुत्तं
२३. [दी. नि. २.१०३] ‘‘नव, भिक्खवे, तण्हामूलके धम्मे देसेस्सामि, तं सुणाथ. कतमे च, भिक्खवे, नव तण्हामूलका धम्मा? तण्हं पटिच्च परियेसना, परियेसनं पटिच्च लाभो, लाभं पटिच्च विनिच्छयो, विनिच्छयं पटिच्च छन्दरागो, छन्दरागं पटिच्च अज्झोसानं, अज्झोसानं पटिच्च परिग्गहो, परिग्गहं पटिच्च मच्छरियं, मच्छरियं पटिच्च आरक्खो, आरक्खाधिकरणं दण्डादानं सत्थादानं कलहविग्गहविवादतुवंतुवंपेसुञ्ञमुसावादा अनेके पापका अकुसला धम्मा सम्भवन्ति. इमे खो, भिक्खवे, नव तण्हामूलका धम्मा’’ति. ततियं.