९. देवतासुत्तं

१९. ‘‘इमञ्च, भिक्खवे, रत्तिं सम्बहुला देवता अभिक्कन्ताय रत्तिया अभिक्कन्तवण्णा केवलकप्पं जेतवनं ओभासेत्वा येनाहं तेनुपसङ्कमिंसु; उपसङ्कमित्वा मं अभिवादेत्वा एकमन्तं अट्ठंसु. एकमन्तं ठिता खो, भिक्खवे, ता देवता मं एतदवोचुं – ‘उपसङ्कमिंसु नो, भन्ते, पुब्बे मनुस्सभूतानं पब्बजिता अगारानि. ते मयं, भन्ते, पच्चुट्ठिम्ह, नो च खो अभिवादिम्ह. ता मयं, भन्ते, अपरिपुण्णकम्मन्ता विप्पटिसारिनियो पच्चानुतापिनियो हीनं कायं उपपन्ना’’’ति.

‘‘अपरापि मं, भिक्खवे, सम्बहुला देवता उपसङ्कमित्वा एतदवोचुं – ‘उपसङ्कमिंसु नो, भन्ते, पुब्बे मनुस्सभूतानं पब्बजिता अगारानि. ते मयं, भन्ते, पच्चुट्ठिम्ह अभिवादिम्ह [पच्चुट्ठिम्ह च अभिवादिम्ह च (स्या.)], नो च तेसं आसनं अदम्ह. ता मयं, भन्ते, अपरिपुण्णकम्मन्ता विप्पटिसारिनियो पच्चानुतापिनियो हीनं कायं उपपन्ना’’’ति.

‘‘अपरापि मं, भिक्खवे, सम्बहुला देवता उपसङ्कमित्वा एतदवोचुं – ‘उपसङ्कमिंसु नो, भन्ते, पुब्बे मनुस्सभूतानं पब्बजिता अगारानि. ते मयं, भन्ते, पच्चुट्ठिम्ह अभिवादिम्ह [पच्चुट्ठिम्ह च अभिवादिम्ह च (स्या.)] आसनं [आसनञ्च (सी. स्या.)] अदम्ह, नो च खो यथासत्ति यथाबलं संविभजिम्ह…पे… यथासत्ति यथाबलं [यथाबलं च (?)] संविभजिम्ह, नो च खो उपनिसीदिम्ह धम्मस्सवनाय…पे… उपनिसीदिम्ह [उपनिसीदिम्ह च (स्या.)] धम्मस्सवनाय, नो च खो ओहितसोता धम्मं सुणिम्ह…पे… ओहितसोता च धम्मं सुणिम्ह, नो च खो सुत्वा धम्मं धारयिम्ह…पे… सुत्वा च धम्मं धारयिम्ह, नो च खो धातानं धम्मानं अत्थं उपपरिक्खिम्ह…पे… धातानञ्च धम्मानं अत्थं उपपरिक्खिम्ह, नो च खो अत्थमञ्ञाय धम्ममञ्ञाय धम्मानुधम्मं पटिपज्जिम्ह. ता मयं, भन्ते, अपरिपुण्णकम्मन्ता विप्पटिसारिनियो पच्चानुतापिनियो हीनं कायं उपपन्ना’’’ति.

‘‘अपरापि मं, भिक्खवे, सम्बहुला देवता उपसङ्कमित्वा एतदवोचुं – ‘उपसङ्कमिंसु नो, भन्ते, पुब्बे मनुस्सभूतानं पब्बजिता अगारानि. ते मयं, भन्ते, पच्चुट्ठिम्ह अभिवादिम्ह [पच्चुट्ठिम्ह च अभिवादिम्ह च (स्या.)], आसनं [आसनञ्च (सी. स्या.)] अदम्ह, यथासत्ति यथाबलं [यथाबलं च (?)] संविभजिम्ह, उपनिसीदिम्ह [उपनिसीदिम्ह च (स्या.)] धम्मस्सवनाय, ओहितसोता च धम्मं सुणिम्ह, सुत्वा च धम्मं धारयिम्ह, धातानञ्च धम्मानं अत्थं उपपरिक्खिम्ह, अत्थमञ्ञाय धम्ममञ्ञाय धम्मानुधम्मं [धम्मानुधम्मञ्च (?)] पटिपज्जिम्ह. ता मयं, भन्ते, परिपुण्णकम्मन्ता अविप्पटिसारिनियो अपच्चानुतापिनियो पणीतं कायं उपपन्ना’ति. एतानि, भिक्खवे, रुक्खमूलानि एतानि सुञ्ञागारानि. झायथ, भिक्खवे, मा पमादत्थ, मा पच्छा विप्पटिसारिनो अहुवत्थ सेय्यथापि ता पुरिमिका देवता’’ति. नवमं.