७. इच्छासुत्तं
७७. तत्र खो आयस्मा सारिपुत्तो भिक्खू आमन्तेसि – ‘‘आवुसो भिक्खवो’’ति! ‘‘आवुसो’’ति खो ते भिक्खू आयस्मतो सारिपुत्तस्स पच्चस्सोसुं. आयस्मा सारिपुत्तो एतदवोच –
[अ. नि. ८.६१] ‘‘अट्ठिमे, आवुसो, पुग्गला सन्तो संविज्जमाना लोकस्मिं. कतमे अट्ठ? इधावुसो, भिक्खुनो पविवित्तस्स विहरतो निरायत्तवुत्तिनो इच्छा उप्पज्जति लाभाय. सो उट्ठहति, घटति, वायमति लाभाय. तस्स उट्ठहतो, घटतो, वायमतो लाभाय लाभो नुप्पज्जति. सो तेन अलाभेन सोचति किलमति परिदेवति, उरत्ताळिं कन्दति, सम्मोहं आपज्जति. अयं वुच्चतावुसो, ‘भिक्खु इच्छो विहरति लाभाय, उट्ठहति, घटति, वायमति लाभाय, न च लाभी, सोची च परिदेवी च, चुतो च सद्धम्मा’’’.
‘‘इध पनावुसो, भिक्खुनो पविवित्तस्स विहरतो निरायत्तवुत्तिनो इच्छा उप्पज्जति लाभाय. सो उट्ठहति, घटति, वायमति लाभाय. तस्स उट्ठहतो घटतो वायमतो लाभाय लाभो उप्पज्जति. सो तेन लाभेन मज्जति पमज्जति पमादमापज्जति. अयं वुच्चतावुसो, ‘भिक्खु इच्छो विहरति लाभाय, उट्ठहति घटति वायमति लाभाय, लाभी च, मदी च पमादी च, चुतो च सद्धम्मा’’’.
‘‘इध पनावुसो, भिक्खुनो पविवित्तस्स विहरतो निरायत्तवुत्तिनो इच्छा उप्पज्जति लाभाय. सो न उट्ठहति, न घटति, न वायमति लाभाय. तस्स अनुट्ठहतो, अघटतो, अवायमतो लाभाय लाभो नुप्पज्जति. सो तेन अलाभेन सोचति किलमति परिदेवति, उरत्ताळिं कन्दति, सम्मोहं आपज्जति. अयं वुच्चतावुसो, ‘भिक्खु इच्छो विहरति लाभाय, न उट्ठहति, न घटति, न वायमति लाभाय, न च लाभी, सोची च परिदेवी च, चुतो च सद्धम्मा’’’.
‘‘इध पनावुसो, भिक्खुनो पविवित्तस्स विहरतो निरायत्तवुत्तिनो इच्छा उप्पज्जति लाभाय. सो न उट्ठहति, न घटति, न वायमति लाभाय. तस्स अनुट्ठहतो, अघटतो, अवायमतो लाभाय लाभो उप्पज्जति. सो तेन लाभेन मज्जति पमज्जति पमादमापज्जति. अयं वुच्चतावुसो, ‘भिक्खु इच्छो विहरति लाभाय, न उट्ठहति न घटति न वायमति लाभाय, लाभी च, मदी च पमादी च, चुतो च सद्धम्मा’’’.
‘‘इध पनावुसो, भिक्खुनो पविवित्तस्स विहरतो निरायत्तवुत्तिनो इच्छा उप्पज्जति लाभाय. सो उट्ठहति, घटति, वायमति लाभाय. तस्स उट्ठहतो, घटतो, वायमतो लाभाय, लाभो नुप्पज्जति. सो तेन अलाभेन न सोचति न किलमति न परिदेवति, न उरत्ताळिं कन्दति, न सम्मोहं आपज्जति. अयं वुच्चतावुसो, ‘भिक्खु इच्छो विहरति लाभाय, उट्ठहति घटति वायमति लाभाय, न च लाभी, न च सोची न च परिदेवी, अच्चुतो च सद्धम्मा’’’.
‘‘इध पनावुसो, भिक्खुनो पविवित्तस्स विहरतो निरायत्तवुत्तिनो इच्छा उप्पज्जति लाभाय. सो उट्ठहति, घटति, वायमति लाभाय. तस्स उट्ठहतो, घटतो, वायमतो लाभाय, लाभो उप्पज्जति. सो तेन लाभेन न मज्जति न पमज्जति न पमादमापज्जति. अयं वुच्चतावुसो, ‘भिक्खु इच्छो विहरति लाभाय, उट्ठहति, घटति, वायमति लाभाय, लाभी च, न च मदी न च पमादी, अच्चुतो च सद्धम्मा’’’.
‘‘इध पनावुसो, भिक्खुनो पविवित्तस्स विहरतो निरायत्तवुत्तिनो इच्छा उप्पज्जति लाभाय. सो न उट्ठहति, न घटति, न वायमति लाभाय. तस्स अनुट्ठहतो, अघटतो, अवायमतो लाभाय, लाभो नुप्पज्जति. सो तेन अलाभेन न सोचति न किलमति न परिदेवति, न उरत्ताळिं कन्दति, न सम्मोहं आपज्जति. अयं वुच्चतावुसो, ‘भिक्खु इच्छो विहरति लाभाय, न उट्ठहति, न घटति, न वायमति लाभाय, न च लाभी, न च सोची न च परिदेवी, अच्चुतो च सद्धम्मा’’’.
‘‘इध पनावुसो, भिक्खुनो पविवित्तस्स विहरतो निरायत्तवुत्तिनो इच्छा उप्पज्जति लाभाय. सो न उट्ठहति, न घटति, न वायमति लाभाय. तस्स अनुट्ठहतो, अघटतो, अवायमतो लाभाय, लाभो उप्पज्जति. सो तेन लाभेन न मज्जति न पमज्जति न पमादमापज्जति. अयं वुच्चतावुसो, ‘भिक्खु इच्छो विहरति लाभाय, न उट्ठहति, न घटति, न वायमति लाभाय, लाभी च, न च मदी न च पमादी, अच्चुतो च सद्धम्मा’. इमे खो, आवुसो, अट्ठ पुग्गला सन्तो संविज्जमाना लोकस्मि’’न्ति. सत्तमं.