१०. कुसीतारम्भवत्थुसुत्तं

८०. [दि. नि. ३.३३४, ३५८] ‘‘अट्ठिमानि, भिक्खवे, कुसीतवत्थूनि. कतमानि अट्ठ? इध, भिक्खवे, भिक्खुना कम्मं कत्तब्बं होति. तस्स एवं होति – ‘कम्मं खो मे कत्तब्बं भविस्सति. कम्मं खो पन मे करोन्तस्स कायो किलमिस्सति. हन्दाहं निपज्जामी’ति. सो निपज्जति, न वीरियं आरभति अप्पत्तस्स पत्तिया अनधिगतस्स अधिगमाय असच्छिकतस्स सच्छिकिरियाय. इदं, भिक्खवे, पठमं कुसीतवत्थु.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, भिक्खुना कम्मं कतं होति. तस्स एवं होति – ‘अहं खो कम्मं अकासिं. कम्मं खो पन मे करोन्तस्स कायो किलन्तो. हन्दाहं निपज्जामी’ति. सो निपज्जति, न वीरियं आरभति अप्पत्तस्स पत्तिया अनधिगतस्स अधिगमाय असच्छिकतस्स सच्छिकिरियाय. इदं, भिक्खवे, दुतियं कुसीतवत्थु.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, भिक्खुना मग्गो गन्तब्बो होति. तस्स एवं होति – ‘मग्गो मे गन्तब्बो भविस्सति. मग्गं खो पन मे गच्छन्तस्स कायो किलमिस्सति. हन्दाहं निपज्जामी’ति. सो निपज्जति, न वीरियं आरभति अप्पत्तस्स पत्तिया अनधिगतस्स अधिगमाय असच्छिकतस्स सच्छिकिरियाय. इदं, भिक्खवे, ततियं कुसीतवत्थु.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, भिक्खुना मग्गो गतो होति. तस्स एवं होति – ‘अहं खो मग्गं अगमासिं. मग्गं खो पन मे गच्छन्तस्स कायो किलन्तो. हन्दाहं निपज्जामी’ति. सो निपज्जति, न वीरियं आरभति अप्पत्तस्स पत्तिया अनधिगतस्स अधिगमाय असच्छिकतस्स सच्छिकिरियाय. इदं भिक्खवे, चतुत्थं कुसीतवत्थु.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, भिक्खु गामं वा निगमं वा पिण्डाय चरन्तो न लभति लूखस्स वा पणीतस्स वा भोजनस्स यावदत्थं पारिपूरिं. तस्स एवं होति – ‘अहं खो गामं वा निगमं वा पिण्डाय चरन्तो नालत्थं लूखस्स वा पणीतस्स वा भोजनस्स यावदत्थं पारिपूरिं. तस्स मे कायो किलन्तो अकम्मञ्ञो. हन्दाहं निपज्जामी’ति. सो निपज्जति, न वीरियं आरभति…पे… इदं, भिक्खवे, पञ्चमं कुसीतवत्थु.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, भिक्खु गामं वा निगमं वा पिण्डाय चरन्तो लभति लूखस्स वा पणीतस्स वा भोजनस्स यावदत्थं पारिपूरिं. तस्स एवं होति – ‘अहं खो गामं वा निगमं वा पिण्डाय चरन्तो अलत्थं लूखस्स वा पणीतस्स वा भोजनस्स यावदत्थं पारिपूरिं. तस्स मे कायो गरुको अकम्मञ्ञो मासाचितं मञ्ञे. हन्दाहं निपज्जामी’ति. सो निपज्जति, न वीरियं आरभति…पे… इदं, भिक्खवे, छट्ठं कुसीतवत्थु.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, भिक्खुनो उप्पन्नो होति अप्पमत्तको आबाधो. तस्स एवं होति – ‘उप्पन्नो खो मे अयं अप्पमत्तको आबाधो अत्थि कप्पो निपज्जितुं. हन्दाहं निपज्जामी’ति. सो निपज्जति, न वीरियं आरभति…पे… इदं, भिक्खवे, सत्तमं कुसीतवत्थु.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, भिक्खु गिलाना वुट्ठितो [अ. नि. ६.१६ सुत्तवण्णना टीका ओलोकेतब्बा] होति अचिरवुट्ठितो गेलञ्ञा. तस्स एवं होति – ‘अहं खो गिलाना वुट्ठितो अचिरवुट्ठितो गेलञ्ञा. तस्स मे कायो दुब्बलो अकम्मञ्ञो. हन्दाहं निपज्जामी’ति. सो निपज्जति, न वीरियं आरभति अप्पत्तस्स पत्तिया अनधिगतस्स अधिगमाय असच्छिकतस्स सच्छिकिरियाय. इदं, भिक्खवे, अट्ठमं कुसीतवत्थु. इमानि खो, भिक्खवे, अट्ठ कुसीतवत्थूनि.

[दी. नि. ३.३३५, ३५८] ‘‘अट्ठिमानि, भिक्खवे, आरम्भवत्थूनि. कतमानि अट्ठ? इध, भिक्खवे, भिक्खुना कम्मं कत्तब्बं होति. तस्स एवं होति – ‘कम्मं खो मे कत्तब्बं भविस्सति. कम्मं खो मया करोन्तेन न सुकरं बुद्धानं सासनं मनसि कातुं. हन्दाहं पटिकच्चेव वीरियं आरभामि अप्पत्तस्स पत्तिया अनधिगतस्स अधिगमाय असच्छिकतस्स सच्छिकिरियाया’ति. सो वीरियं आरभति अप्पत्तस्स पत्तिया अनधिगतस्स अधिगमाय असच्छिकतस्स सच्छिकिरियाय. इदं, भिक्खवे, पठमं आरम्भवत्थु.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, भिक्खुना कम्मं कतं होति. तस्स एवं होति – ‘अहं खो कम्मं अकासिं. कम्मं खो पनाहं करोन्तो नासक्खिं बुद्धानं सासनं मनसि कातुं. हन्दाहं वीरियं आरभामि अप्पत्तस्स पत्तिया अनधिगतस्स अधिगमाय असच्छिकतस्स सच्छिकिरियाया’ति. सो वीरियं आरभति. इदं, भिक्खवे, दुतियं आरम्भवत्थु.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, भिक्खुना मग्गो गन्तब्बो होति. तस्स एवं होति – मग्गो खो मे गन्तब्बो भविस्सति. मग्गं खो पन मे गच्छन्तेन न सुकरं बुद्धानं सासनं मनसि कातुं. हन्दाहं वीरियं…पे… इदं, भिक्खवे, ततियं आरम्भवत्थु.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, भिक्खुना मग्गो गतो होति. तस्स एवं होति – अहं खो मग्गं अगमासिं. मग्गं खो पनाहं गच्छन्तो नासक्खिं बुद्धानं सासनं मनसि कातुं. हन्दाहं वीरियं आरभामि…पे… इदं, भिक्खवे, चतुत्थं आरम्भवत्थु.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, भिक्खु गामं वा निगमं वा पिण्डाय चरन्तो न लभति लूखस्स वा पणीतस्स वा भोजनस्स यावदत्थं पारिपूरिं. तस्स एवं होति – अहं खो गामं वा निगमं वा पिण्डाय चरन्तो नालत्थं लूखस्स वा पणीतस्स वा भोजनस्स यावदत्थं पारिपूरिं. तस्स मे कायो लहुको कम्मञ्ञो. हन्दाहं वीरियं आरभामि…पे… इदं, भिक्खवे, पञ्चमं आरम्भवत्थु.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, भिक्खु गामं वा निगमं वा पिण्डाय चरन्तो लभति लूखस्स वा पणीतस्स वा भोजनस्स यावदत्थं पारिपूरिं. तस्स एवं होति – अहं खो गामं वा निगमं वा पिण्डाय चरन्तो अलत्थं लूखस्स वा पणीतस्स वा भोजनस्स यावदत्थं पारिपूरिं. तस्स मे कायो बलवा कम्मञ्ञो. हन्दाहं वीरियं आरभामि…पे… इदं, भिक्खवे, छट्ठं आरम्भवत्थु.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, भिक्खुनो उप्पन्नो होति अप्पमत्तको आबाधो. तस्स एवं होति – उप्पन्नो खो मे अयं अप्पमत्तको आबाधो. ठानं खो पनेतं विज्जति यं मे आबाधो पवड्ढेय्य. हन्दाहं पटिकच्चेव वीरियं आरभामि…पे… इदं, भिक्खवे, सत्तमं आरम्भवत्थु.

‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, भिक्खु गिलाना वुट्ठितो होति अचिरवुट्ठितो गेलञ्ञा. तस्स एवं होति – ‘अहं खो गिलाना वुट्ठितो अचिरवुट्ठितो गेलञ्ञा. ठानं खो पनेतं विज्जति यं मे आबाधो पच्चुदावत्तेय्य. हन्दाहं पटिकच्चेव वीरियं आरभामि अप्पत्तस्स पत्तिया अनधिगतस्स अधिगमाय असच्छिकतस्स सच्छिकिरियाया’ति. सो वीरियं आरभति अप्पत्तस्स पत्तिया अनधिगतस्स अधिगमाय असच्छिकतस्स सच्छिकिरियाय. इदं, भिक्खवे, अट्ठमं आरम्भवत्थु. इमानि खो, भिक्खवे, अट्ठ आरम्भवत्थूनी’’ति. दसमं.

यमकवग्गो ततियो.