२. दुतियदानसुत्तं

३२. [कथा. ४८०] ‘‘सद्धा हिरियं कुसलञ्च दानं,

धम्मा एते सप्पुरिसानुयाता;

एतञ्हि मग्गं दिवियं वदन्ति,

एतेन हि गच्छति देवलोक’’न्ति. दुतियं;