३. पठमसोवचस्सतासुत्तं

३४. ‘‘इमं, भिक्खवे, रत्तिं अञ्ञतरा देवता…पे… मं एतदवोच – ‘सत्तिमे, भन्ते, धम्मा भिक्खुनो अपरिहानाय संवत्तन्ति. कतमे सत्त? सत्थुगारवता, धम्मगारवता, सङ्घगारवता, सिक्खागारवता, समाधिगारवता, सोवचस्सता, कल्याणमित्तता. इमे खो, भन्ते, सत्त धम्मा भिक्खुनो अपरिहानाय संवत्तन्ती’ति. इदमवोच, भिक्खवे, सा देवता. इदं वत्वा मं अभिवादेत्वा पदक्खिणं कत्वा तत्थेवन्तरधायी’’ति.

‘‘सत्थुगरु धम्मगरु, सङ्घे च तिब्बगारवो;

समाधिगरु आतापी, सिक्खाय तिब्बगारवो.

‘‘कल्याणमित्तो सुवचो, सप्पतिस्सो सगारवो;

अभब्बो परिहानाय, निब्बानस्सेव सन्तिके’’ति. ततियं;